de FamilieAcademie

Blogs ouderverstoting en kindermishandeling


Een reactie plaatsen

Artikel #BPSW Parental Alienation Awareness Day 25 april #ouderverstoting

logodefamilieacademievoorblad

“Als kinderen onder druk van hun omgeving aangeven dat zij een van hun ouders niet meer willen zien, wordt dat ook wel ouderverstoting genoemd, een specifieke vorm van
kindermishandeling. Professionals weten er weinig van af. Daarom vraagt Erna Janssen er hier aandacht voor.”

De beroepsorganisatie voor sociale professionals #BPSW verzocht mij een artikel te schrijven over ouderverstoting en vandaag is een goede dag om dit te delen.
Dit artikel is verschenen in Vakblad Sociaal Werk April 2019, Volume 20, nummer 2.
https://www.bsl.nl/shop/maatwerk-12459c.html

“Sinds 2012 werk ik met ouders, kinderen en professionals die met een specifieke vorm van kindermishandeling te maken hebben: het contactverlies tussen een kind en een ouder voor, tijdens of na een scheiding.
Dit wordt wel het Parental Alienation Syndrome (PAS) genoemd, en er zijn meerdere mooie afkortingen voor zoals CAPRD of AB-PA. In het Nederlands
worden termen gebruikt als oudervervreemding of ouderverstotingssyndroom of
-problematiek. Ik kies op basis van mijn ervaring met deze problematiek voor dat laatste en kort het voor het gemak af tot ouderverstoting.
Van ouderverstoting is sprake als een kind het contact met een ouder, met wie het voorheen een goede relatie had, wil verbreken onder invloed van de omgeving.
Het kind raakt in een innerlijk conflict en om de pijn hiervan te vermijden, kiest het kind tégen de ene, en vóór de andere ouder. Deze overlevingsstrategie staat een gezonde ontwikkeling in de weg.

Afzonderlijk van elkaar
Ik kwam voor het eerst in aanraking met mensen met deze problemen na een aantal sessies ‘lastige’ oudergesprekken, waar een oud-student Kindertherapie
mij voor inschakelde. Het lukt de kindertherapeut (KT) niet om beide ouders aan tafel te
krijgen in het belang van hun kind. Het kind, 9 jaar, had aangegeven zijn vader……….
download hier het hele artikel ……….
Janssen2019_Article_Ouderverstoting

Ben je als professional of organisatie geïnteresseerd in een training over ouderverstoting, neem dan contact met mij op: info@defamilieacademie.nl.
Er zijn nog 3 plaatsen voor de training die start in mei. folder training mei 2019.

 


Een reactie plaatsen

Symposium #ouderverstoting en dr.Childress in Rotterdam

logodefamilieacademievoorblad

Op 25-2-19 bezocht ik het symposium #ouderverstoting in Rotterdam.
Dit symposium was georganiseerd door 3 ouder groepen:
te weten
Het Vader Kennis Centrum
Stichting KOG
en herken ouderverstoting

Naar aanleiding van een aantal opmerkingen die ik in deze blog plaatste over ouders en hun pijn, waarmee ik de taak van een professional trachtte te benadrukken, kreeg ik commentaar van een aantal ouders. Zij voelden zich niet serieus genomen door mij. Wat mij spijt en ik enigszins begrijp.
Helaas werd mij een en ander medegedeeld in vervelende, grensoverschrijdende mails en een niet correcte weergave van niet toegelaten reacties op mijn blog.
Om die reden heb ik besloten mijn tekst niet aan te passen.
Wel heb ik een aantal onnodig beledigende ouders aangegeven dat ik geen prijs meer stel op hun reacties.

Ik heb de lezingen van voor mij oude en nieuwe bekenden gevolgd.
*
Zo was daar Louis Tavecchio, die veel onderzoek heeft gedaan naar gehechtheidsrelaties, de ontwikkeling van jongens en de betekenis van vaderschap.
Zijn heldere kritische blik en vragen hebben al geleid tot wat mooie inzichten over het belang van ouders in de opvoeding. Het verschil tussen moeders en vaders en het belang van meer mannen die betrokken zijn bij het socialisatieproces van jongens.

Ik vroeg me gisteren maar weer eens af hoe groot de stappen eigenlijk zijn die wij als Nederlandse samenleving zetten in dit proces. Volgens mij is het tijd voor een enorme inhaalsprong.
Mijn interesse in de visie van Tavecchio is gelukkig niet gisteren begonnen, maar startte tijdens mijn werk in de reclassering. Toen ik aanvragen kreeg van vaders die hun kinderen weer wilden zien, onder (verslavings-)reclasseringsbegeleiding. Eerst eens uitvragen hoe de gehechtheidsrelatie er uit zag voor er sprake was van hechtenis, in het belang van de kinderen, was heel logisch voor (toenmalige) systemisch denkers in die branche.

* Phd. Corine de Ruiter sprak gisteren over het project “High Conflict Forum”, de methodiek uit Toronto Canada die Veilige Haven naar Brabant haalde.
Ik ben als supervisor ouderverstoting een jaar zijdelings betrokken geweest bij dit Forum.
Corine heb ik daar leren kennen als een zeer belezen vrouw, die haar kennis graag deelt.
Huiselijk geweld maar eigenlijk alle onveilige opvoedsituaties waar kinderen in kunnen leven hebben haar hartstocht.
Zij introduceerde de MASIC, vertaalde die in het Nederlands en zorgde ervoor dat deze uitstekende tool beschikbaar is voor professionals die werken met ouders en/of kinderen die te maken hebben (gehad) met huiselijk geweld, dwang, machtsongelijkheid in hun relatie als ouder. Haar passie voor haar werk spreekt mij zeer aan.
Jammer genoeg heb ik niet de indruk gekregen dat mijn passie voor mijn werk en mijn ervaring in het werk met huiselijk geweld, seksueel misbruik en ouderverstoting haar in het bijzonder aanspreken.
Ik ben zo vrij om aan te nemen dat dit vooral te maken heeft met mijn positie en functie. Namelijk maatschappelijk werker en systeem therapeut in Olst, Nederland.

* Drs. Ad Oud, wiens werk ik zeer hoog acht.
En bij wie ik een tweetal lezingen volgde in de vorige eeuw, toen ik een jaaropleiding aan het ontwikkelen was voor een grote groep wijkagenten in Enschede.
Bijzondere aandacht binnen deze opleiding was er voor trauma, ptss en heling.
Want trauma had een rol gespeeld in Enschede, tijdens en na de vuurwerkramp.
Trauma binnen wijken, bij buurtbewoners, maar in een aantal gevallen ook binnen de familie van de agenten zelf.
Het werk en de ervaring van dr. Oud over complex trauma was hierin een groot voorbeeld.
Trauma en herstel van Judith Herman is een klassieker.
De relatie met ouderverstoting ligt vooral in de ‘wisseling van de waarneming van de dader”.

* Cees van Leuven een rechter die nieuwe wegen in durft te slaan en dit doet.
Hij staat dicht bij de mensen, kent ouders en kinderen en spreekt mensen over ouderverstoting.
In 2018 voerde ik een zeer prettig gesprek met deze toegankelijke rechter over ouders, kinderen, ouderverstoting en respect voor werk en cliënten. Zijn respect voor mensen zag ik gisteren terug in zijn rol als dagvoorzitter.

* Prof. drs. Maurits Barendrecht die beeldend en prettig de aandacht vraagt voor scheidingen en ouderverstoting.
Het rapport Rouvoet poogde hij in 2018 handen en voeten te geven door verschillende disciplines en ouders aan tafel te nodigen.

En dr. Childress, vergezeld door Dorcy Pruter. Een coach, geen psycholoog, psychotherapeut, psychiater, maar een coach die ik helaas niet heb horen spreken, over wiens werk Childress erg te spreken is.

De introductie van dr. Childress was uitgebreid en zorgvuldig.
Mooi om te zien hoe hij aangaf zichzelf te zien als katalysator in de wereld van ouderverstoting. Of AB-PA zoals hij het noemt.
De grondleggers van allerlei psychologische stromingen vanaf Freud tot 2019, geven voeding aan zijn theorie over het belang van een gezonde hechting van een kind aan liefst beide ouders.
Ik vond het een eer om de man te leren kennen, want zijn filmpjes op Youtube spraken mij tot nog toe minder aan.
Zijn persoonlijkheid draagt zijn integere houding naar het werkveld en zijn (theoretische) bedding inspireerden mij met hem mee te denken waar hij zijn cv ontvouwt.
Hij zei het in één zin, die ik vrij vertaal:
“Een kind kan zich losmaken van een ouder waar het gezond aan gehecht is, want daar voelt een kind zich veilig bij.
Kan een kind zich niet losmaken van een ouder, dan is er waarschijnlijk een minder/niet gezonde hechtingsband.”
Hoe simpel kan het zijn.
Let wel, ik zeg niet eenvoudig.
Want dr. Childress inspireerde mij met zijn uitgebreide inleiding over zijn werk en expertise om in deze blog mijn Hollandse bescheidenheid ook naast me neer te leggen.

Iets anders wat ik gisteren zag en wat mij zoals altijd verdriet doet, en stimuleert om mijn werk te blijven doen als professional, is de populatie bezoekers van het symposium, dat is georganiseerd door drie oudergroepen. 
De oudergroepen, die zoals gisteren ook door de leden van het forum werd benadrukt, HEEL trots mogen zijn op hun inzet en werk.
Maar die tegelijkertijd ook hier schrijnend duidelijk laten zien dat professionals degenen zouden moeten zijn die verbinden.
Want veel ouders kunnen dit niet op álle niveaus. En dat hoort ook niet bij hen te liggen. Hierin spelen wij als professionals een rol.
Zo begreep ik dat Joep Zander niet welkom was op dit symposium, evenals Tom Janssen. Waarom is me niet helemaal duidelijk geworden, uitleg behoef ik ook niet. 
Ik constateer nadrukkelijk dat ik dit pijnlijk vind en een verlies.
Buitensluiten is een onderdeel van ouderverstoting. 
Ik citeer hier graag de zin van mijn oud-supervisor van de UN uit de jaren 90:
”Je kunt jezelf niet aan de haren uit de put trekken”
En daarmee bedoel ik met alle respect, dat een ouder, hoe begaafd, bedreven en gedreven ook, ook degene is die in de put zit.
De put van ouderverstotingspijn en verdriet. En dat laatste stukje, het verbinden, het loslaten van eigen belangen en ego, dat wil ik kunnen verwachten van collega’s. Niet van betrokkenen bij deze ellende.

Het uitsluiten van vaders en moeders die zich niet voegen naar de wensen en/of smaak van organisatoren van een symposium vind ik verlies.
Maar het laat me ook zien waarom ik mijn werk doe.
Namelijk professionals meenemen op weg naar een reflectieve en andere uitkomst van elke scheiding. Het liefst aan de voorkant van het ouderschap.
Door trainingen aan te bieden, die betaalbaar zijn, maar daarmee niet goedkoop.
Door kwaliteit uit te wisselen met kwalitatieve goede en zeker dappere betrokken professionals in allerlei werksoorten.
En door in te sluiten, in plaats van uit te sluiten. Dit doe ik ook door collega’s en experts wiens visie ver van de mijne af ligt, een stem te geven binnen mijn trainingen.

Omdat er niet 1 pil is die de hele wereld gaat genezen en professionals naar mijn idee helemaal geen leuke goeroes zijn.

Vanochtend vroeg ik mij dus af of ik iets nieuw heb gehoord op de inhoud.
Over ouderverstoting.
Maar gelukkig ben ik goed bij, dus nee, niets nieuws.
Theorie bekend, boeken gelezen en sprekers gehoord.
En dat is extra gelukkig omdat ik mij profileer met een training “ouderverstoting voor professionals”, waarin ik deelnemers aanzet om zelf te onderzoeken welke grondlegger, stroming zo je wilt het beste past bij jouw praktijk, kennis en ervaring.

Mijn methodiek is de Methodische Systemische Methodiek ©ernajanssen, die ik inzet voor ouderverstotingsproblematiek binnen De FamilieAcademie.
Mijn werkervaring, kennis, training en supervisie groeit vanaf eind jaren 80 vorige eeuw. Een ongoing proces, dus, dat ik gebruik als voedingsbodem voor de trainingen en opleidingen die ik schrijf een verzorg.
Gebruik ik deze blog als promo praatje voor mijn eigen trainingen?
Jazeker.
Want ik vind dat ik en de mensen die zich laten trainen en vervolgens in hun eigen weerbarstige praktijk aan de slag gaan met de verworven kennis, ervaring en inzichten, dit verdienen.
En ik realiseer mij dat mijn kwaliteit niet voldoende zichtbaar is als ik mij verschuil achter mijn Nederlandse stijl: “Niet lullen, maar poetsen”. Dus hard werken, kwaliteit laten zien en te weinig geld en tijd uittrekken voor het promoten van mijn werk.
Daarin ben ik als hulpverlener sowieso al niet briljant.
Dus mocht er iemand zijn die mijn werk in Europa en Amerika wil aanbieden onder het motto “wat je van ver haalt is lekkerder”, dan hoor ik dat graag.

samenvatting effectmeting training ouderverstoting voor professionals

Deze vierdaagse training schoolt professionals bij in het werken met ouderverstotingsproblematiek.

Vraag me gerust om het hele onderzoek. Ik stuur het graag toe.
De nieuwe trainingsdata die start op 17 mei 2019 vind je ook op dit blog. Inschrijven kan nog.

Nu ga ik lekker wandelen in de zon, aan de prachtige IJssel in Olst.

Erna Janssen
www.defamilieacademie.nl

samenvatting effectmeting deFamilieAcademie


1 reactie

De geaccrediteerde training “ouderverstoting voor professionals” start 17 mei

cropped-defamilieacademie.png

De training “ouderverstoting voor professionals” SKJ 37,0 pe.
“Van ouderverstoting is sprake als een kind het contact met een ouder waarmee het voorheen een goede relatie had, wil verbreken, onder invloed van de omgeving.
Het kind raakt in een innerlijk conflict en om de pijn hiervan te vermijden kiest het kind tégen de ene en vóór de andere ouder.
Deze overlevingsstrategie staat een gezonde ontwikkeling van een kind in de weg.
Soms manifesteert ouderverstoting zich pas jaren na de feitelijke scheiding.” ©ernajanssen

Sinds 2016 wordt deze training gevolgd door professionals die meer willen weten over het werken met ouderverstoting. Of oudervervreemding, of hechtingsproblemen rondom scheidingen van ouders, of het parental alienation syndrome, ouder-afwijzing, ouderonthechting, kind-afwijzing enz.
Tijdens deze training is ruimte voor het ontwikkelen van een eigen visie op het probleem van een kind dat geen onbelemmerd contact kan hebben met beide ouders, onder invloed van de omgeving.
Ik ontwikkelde deze training #ouderverstoting voor professionals om de grote vraag naar mijn kennis over deze vorm van kindermishandeling te delen.

De training is bedoeld voor professionals in de jeugdzorg en pleegzorg, kindertherapeuten, social workers, gedragsdeskundigen, orthopedagogen, gezinscoaches, leraren en docenten.
Download hier de
folder training mei 2019.

Tijdens de gastles verzorgt Mark Maasakkers, orthopedagoog en oud-deelnemer van de training, de presentatie “kennis van ouderverstoting, werken met de MASIC en rechten en plichten van ouders en organisaties”.
Sietske Dijkstra, NIP psychologe, eerder lector huiselijk geweld bij Avans en onderzoeker bij de universiteit Utrecht, aanvankelijk bij vrouwenstudies en later bij communicatie en welzijn, sociale wetenschappen, verzorgt de gastles huiselijk geweld en ouderverstoting.

Een ervaringsdeskundige ouderverstoting, opgeleid binnen deFamilieAcademie, beantwoordt vragen van de deelnemers.

Na afloop van de training heeft de professional:
• kennis van ouderverstoting;
• weet van theoretische grondleggers en experts o.a. dr. Childress en Woodall;
• zicht op signalen van ouderverstoting van kinderen en ouders;
• kennis van de verschillende niveaus van ouderverstoting;
• kennis van patronen die ouderverstoting in de hand werken;
• handvatten om zorgelijke signalen te benoemen naar ouders;
• zicht op het belang van het inzetten van de MASIC;

kennis van de verschillende systemische tools die werken bij ouderverstoting;
• geoefend met een systemische intake;
• geoefend met gesprekstechnieken om ouderverstoting bespreekbaar te maken;
• kennis van de (Europese) rechten van het kind;
• een eigen visie op contactverlies tussen één ouder en kind ontwikkeld;

Waar

Trainingen worden verzorgd in Olst.

Wanneer
We starten om 13:00 uur en eindigen om 17:00 uur.

Dag 1. 17 mei
Dag 2. 31 mei
Dag 3. 7 juni
Dag 4. 21 juni 
We werken in groepen van maximaal 10 professionals. Reken op 16 SBU.
De training gaat definitief door bij 6 deelnemers.

Kosten en vergoeding
De kosten voor de training bedragen 950,00 euro exclusief btw., inclusief koffie, thee en materiaal.

Deze training werd eerder gevolgd door de Raad voor de Kinderbescherming, Stichting MEE, Jeugdbescherming en diverse gemeenten en basisscholen.

Wat deelnemers zeggen over de training:
* Ik zou de training (en Erna) zeker aanbevelen wanneer je op zoek bent naar objectieve, duidelijke informatie omtrent ouderverstoting, je een eigen visie wil ontwikkelen hieromtrent (of aanscherpen indien nodig) of wil sparren met collega’s uit het werkveld over dit onderwerp onder de bezielende leiding van Erna Janssen van deFamilieAcademie.
* Deze training zet ouderverstoting op de kaart. Voor mij als professional zeer leerzaam. Een verrijking door de signalen, inzichten en aanpak. Ik herken ouderverstoting nu sneller in de praktijk.
* Ik leerde signalen herkennen, ouderverstoting bespreekbaar maken en reflecteren op mijn eigen handelen in casuïstiek.
*
Via sociale media kwamen mijn man en ik een paar jaar geleden in contact met Erna Janssen. Mijn man heeft als gevolg van (bewezen) valse aangiften door zijn ex-partner en ouderverstoting al jaren geen contact meer met zijn kinderen. Geen van de vele officiële instanties waar hij in die jaren mee te maken kreeg – met de bedoeling het contact te herstellen – stond open voor zijn verhaal. Laat staan voor het feit dat er ouderverstoting speelde. Integendeel, het werd tegen hem gebruikt. Naar een ervaren professional en expert op het gebied van kindermishandeling en ouderverstoting (en inmiddels goed bekend met zijn zaak) zou mogelijk wel worden geluisterd. Op ons verzoek heeft Erna in een brief, in dit geval aan het Openbaar Ministerie, beschreven wat ouderverstoting is en beargumenteerd waarom dit onomstotelijk speelt in de zaak van mijn man. Daarnaast heeft zij geadviseerd wat in deze specifieke zaak de stappen zouden kunnen zijn op weg naar contactherstel en welke rol daarbij voor het OM zou zijn weggelegd. Wij waren bijzonder tevreden over de wijze waarop Erna dit heeft aan¬gepakt. Erna is ‘gepokt en gemazeld’ op haar vakgebied, dat blijkt uit alles. Een absolute expert met ongelooflijk veel ervaring die zowel ouders en kinderen als professionals, hulpverleners en instanties veel te bieden heeft.
Frans en Monique

http://www.gevolgenvanvalseaangifte.nl/

Recent werd een eerste onderzoek naar het effect van de training in de praktijk van deelnemers afgerond. Download hier de samenvatting effectmeting deFamilieAcademie
Mail me gerust voor het hele onderzoek.

Erna Janssen


Een reactie plaatsen

Termen ouderverstotingsproblematiek en contactverlies

logodefamilieacademievoorblad

Sinds 2012 werk ik met ouders, stiefouders, familie, kinderen en professionals die te maken hebben met ouderverstotingsproblematiek.
Een van de zaken die steeds weer terugkomt in mijn gesprekken over deze ouderverstoting, met organisaties, collega’s en de politiek, is de terminologie die gebruikt wordt met betrekking tot het gedrag van een kind die een relatie met een ouder wil verbreken, zonder dat het hier een goede reden voor heeft. Meestal gerelateerd aan het verbreken van de relatie tussen ouders.

De verschillende termen die worden gebruikt zijn regelmatig onderwerp van discussie.
Deze discussie moet zeker gevoerd worden, maar moet, naar mijn idee een inhoudelijk gesprek over de zorgen die er over opvoedsituaties zijn, niet in de weg staan.

Enkele termen die gebezigd worden:
o
udervervreemding,
ouderonthechting,
ouderverstoting,
(dreigend) contactverlies,

ouderverstotingssyndroom,
ouderverstotingsproblematiek,
Parental Alienation,
Parental Alienation Syndrome,
Parental Alienation Disorder,
Attachment Based Parental Alienation,
Child Affected by Parental Relationship Distress.

Binnen deFamilieAcademie kies ik voorlopig voor de begrippen ouderverstotingsproblematiek,
verkort tot ouderverstoting, contactverlies, kindermishandeling,
de binnen-ouder en de buiten-ouder.

Tijdens de training ouderverstoting voor de professional, gaan we hier uiteraard dieper op in.

Download hier de folder training deFamilieAcademie

Verstoten als overlevingsmechanisme
De term ouderverstoting past bij het beeld dat ik heb van een kind dat zich op een onnatuurlijke manier gedraagt. Het verstoot iemand waar het van nature loyaal aan is.
Een ouder.

Verstoten is een woord met een agressieve lading, vind ik.
In principe communiceer ik liever geweldloos dan agressief, maar in dit geval maak ik een uitzondering.
Het beeld dat ‘verstoten’ bij mij oproept, past bij het beeld dat ik krijg van kinderen die zo gebukt gaan onder de loyaliteitsproblemen naar een ouder, dat ze bijna letterlijk een stuk van zichzelf afstoten om te overleven.
Het kind blijft staande door een kant van zichzelf af te wijzen, te verstoppen, niet meer in contact te brengen enz. Het kind leert een ouder af te wijzen om zo goed mogelijk te overleven in de omstandigheden.
Kinderen die ik ontmoet en casuïstiek waarin in meekijk, laten mij zien dat een kind een “mentaal-construct” heeft gemaakt van een ouder.
Het kind heeft, gedwongen door omstandigheden, een eendimensionaal beeld gemaakt van een ouder.

Het heeft een beeld van een ouder die helemaal deugd en het heeft een beeld van een ouder die helemaal niet deugd.
Soms heeft een kind helemaal geen gevoel meer bij een ouder en het kan zich niets positiefs meer voorstellen bij die ouder.
Een ouder is als het ware buiten het kind geplaatst.
En buiten de leefwereld van een kind.

Zoals de moeder die na de scheiding te horen kreeg dat ze niet welkom was op de school van het kind. Omdat het kind bij vader woonde en vader het onprettig vond dat de school en moeder overlegden over het kind. Het kind had de juf laten weten dat ze niet meer met moeder wilde praten en heel verdrietig zou worden als juf dat wel zou doen.
Al was er sprake van gezamenlijk gezag.

Of de vader die niet meer naar de sportclub van zijn dochter durfde, al was hij haar grootste supporter voor de scheiding.
De sportclub vond het niet prettig hem daar te zien, al was hun relatie met vader uitstekend voor de scheiding van de ouders.
Het argument dat de kinderen bij woonden moeder en dat moeder het vervelend vond dat de kinderen vader zagen als zij er niet bij was en hier stress van kregen, woog zwaar voor de sportclub.
Vader wilde zijn kinderen hier niet bij betrekken en zag geen andere mogelijkheid dan niet meer verschijnen op de sportclub. Hij gaf zijn kinderen hiermee ‘rust’. Dat siert een ouder natuurlijk, maar professionals dienen zich wel af te vragen wat er aan de hand is als een kind de zenuwen krijgt van een vader die komt supporteren.

De ouder die de positie van ‘buitenstaander’ krijgt, noem ik de “de buiten-ouder”.

Dat is het beeld dat deze positie bij mij oproept.
En mijn ervaring is dat kinderen dit beeld herkennen.
De binnen-ouder is/wordt de ouder die bij de binnenwereld van het kind hoort. Het lijkt soms wel of deze ouder alle ruimte inneemt in de wereld van het kind.

Ik vind het belangrijk aan te sluiten door een beeld of een metafoor te gebruiken.
Dat past bij mijn systemische werk stijl.
Een andere reden die ik aanvoer om de termen binnen-en buiten-ouder te gebruiken, heeft te maken met een oordeel.
Binnen en buiten zijn neutrale termen.
Alle andere termen die ik (inter)nationaal terug kan vinden, vind ik een oordeel in zich hebben.

Oordelen
Denk ik bijvoorbeeld aan de termen: verzorgende versus de niet-verzorgende ouder.
Dan komen er gelijk een aantal vragen bij mij op.
Zoals: als een ouder die de dagelijkse zorg voor een kind heeft, de relatie met de andere ouder frustreert, wie is dan de verzorgende ouder?
En, is een ouder waar het kind niet woont ook perse de niet-verzorgende ouder.
Een ander voorbeeld is de manipulerende ouder versus de liefhebbende of verstoten ouder.
Hoe is het voor een kind om (later) in formele stukken iets te lezen over zijn/haar manipulerende ouder?
En een andere belangrijke vraag is volgens mij de vraag wie stelt dat vaststelt.

Zelf vind ik het belangrijk om zonder oordeel mee te kijken met een kind, tijdens en na een echtscheidingssituatie.

Of eigenlijk vind ik dit van belang in elke opvoedsituatie.
Er zijn tenslotte ook voorbeelden te over van kinderen die het zo slecht hebben gehad bij hun ouders dat ze de relatie met een van beide ouders, of beide ouders hebben verbroken.
En ook dit zie ik aan een keuze die een kind mag of zelfs moet maken.

Want wie ben ik om te bepalen dat een kind relatie moet onderhouden met een ouder die het ernstig heeft mishandeld?
Of wie ben ik om te bepalen dat een kind geen relatie moet onderhouden met een ouder die het ernstig heeft mishandeld?
Mijn werk bestaat niet uit (ver)oordelen, maar uit inleven en meedenken.
En zo redenerend is het niet aan mij, als professional, om te bepalen hoe een kind de relatie met de ouders wil vormgeven.
Daar wil ik natuurlijk wel aan toevoegen, dat ik het ook niet aan ouders vind.
Dat houdt in dat een ouder na een scheiding wel van een partner kan scheiden, maar niet van de andere ouder.
Die blijft ouder, die keuze is al eerder gemaakt.
Wat mijn werk betreft met professionals en betrokkenen ouderverstoting blijf ik vooralsnog trouw aan de termen die ik vind passen.
Tot er een universele term wordt gevonden voor het verschijnsel dat kinderen beschadigd. Dan voeg ik mij graag en gebruik die erkende term.
Even zo graag laat ik termen als binnen-ouder en de buiten-ouder vallen.
Het liefst omdat dit beeld niet meer nodig is.
Maar een goede tweede vind ik als er overeenstemming is over de naamgeving die aansluit bij de rol, positie en het gedrag van de ouder.

Erna Janssen
www.defamilieacademie.nl
info@defamilieacademie.nl
0617445612

Gratis downloads:

Blog januari 2018 Termen ouderverstoting

Elke school heeft een aantal plichten naar ouders met of zonder gezag

 


Een reactie plaatsen

Blog 1 eindproduct training ervaringsdeskundige ouderverstoting

logodefamilieacademievoorblad
Ter afronding van de training ervaringsdeskundige ouderverstoting schrijft elke deelnemer een blog. Hieruit blijkt dat de ouder geleerd heeft het eigen verhaal op een herkenbare manier te delen. Het kenmerk van de ervaringsdeskundige bij de FamilieAcademie is dat de ouder kennis heeft van ouderverstoting, signalen kan benoemen, zicht heeft op het eigen levensverhaal en met enige afstand kan kijken naar de eigen situatie.
Deze vader is hier bijzonder goed in geslaagd.
De ervaringsdeskundigen worden niet opgeleid tot hulpverleners, maar het zijn ouders die zich inzetten om ouderverstoting uit de wereld te helpen.

Blog van een vader die zijn kinderen niet meer ziet  en als ervaringsdeskundige is opgeleid bij de FamilieAcademie.
Deze vader zet zich in binnen de cliëntenraad van Jeugdzorg.

“Ik wil graag een rimpel in de vijver Nederland veroorzaken met mijn kennis en ervaring over ouderverstoting.”

Ouderverstoting
Toen mij werd gevraagd om een blog te schrijven over ouderverstoting heb ik daar wel even over moeten nadenken, het eerste wat bij me opkwam was: “Ik kan er helemaal geen leuk verhaal over vertellen, wat heeft dat voor zin”?
Een aantal weken later heb ik met er toch maar aan gewaagd.
Waarom? Voor alle slachtoffers van ouderverstoting.
Maar ook om de bekendheid en kennis onder hulpverleners te verspreiden. Daar kan ik wel over schrijven maar een leuk verhaal ervan maken, dat is me niet gelukt.

Ik ben de laatste 7 jaar in verschillende fasen het contact met mijn 3 kinderen kwijt geraakt door ouderverstoting.
Ondanks mijn ouderlijk gezag en diverse beschikkingen van de rechtbank.
Ik heb tijdens die periode menig hulpverlener gesproken en hen vaak (tevergeefs) ook aangesproken op hun verantwoordelijkheid naar onze kinderen toe.
Gevraagd of ze weten hoe loyaliteiten bij kinderen werken en waarom het schadelijk is voor een kind om de andere ouder uit te gummen.

De rode draad in mijn verhaal (en ik ben de enige ouder niet) is, dat wat je ook doet om contact te houden met je kinderen, als je ex niet mee werkt en alle ruimte krijgt van GGD, Jeugdbescherming en rechters, zoals in mijn geval, de zaak dan uitdraait op het verlies van je kinderen.

Een veel gehoorde kreet voor ouders in mijn positie is: “het kind wil niet naar je/u toe”. En dus komt een kind (een tijdje) niet meer. Zonder dat hier een goede reden voor is.
Het kind “wil namelijk niet.”

Op de logische weder vraag: “Hoe werkt dat als een kind niet naar school wil of naar de tandarts?”, krijg je te horen: “Ja daar moet het kind natuurlijk gewoon heen.”
Blijkbaar vinden wij de wettelijke leerplicht en controle bij de tandarts belangrijker dan wettelijke rechten en plichten van kinderen in de gezonde omgang met beide ouders.

Als verstoten ouder blijf je alleen achter.
Voor jou geen steun, voor je kind geen steun om het contact met jou te leren herstellen.

In eerste instantie blijf je hoop houden op een sms-je.
En hoop je door te gaan kijken bij de voetbalwedstrijd van je kind op een beetje contact of minimaal een glimp van je kind.

Uiteindelijk word je daar ook weggestuurd en blijft er een gevoel over of een dierbare is overleden.
Alleen kun je het verlies van een kind niet afsluiten met een begrafenis kun je na de rouw verwerking uiteindelijk verder met je leven.
Bij ouderverstoting is er wel verlies, maar geen afsluiting.
De pijn in je buik, het onbehagen en het maar om je hen blijven kijken met de hoop om je kind ergens te zien, blijft.

Kun je dan helemaal niets doen als ouder?
Achteraf denk ik van wel. Ik had dit graag eerder gehoord.
Zo had ik:
*
Gewoon naar sportwedstrijden van mijn kind kunnen blijven gaan.
* Kaartjes kunnen blijven sturen met verjaardag en kerst, Valentijn enz.
* Cadeautje kunnen afgeven met de verjaardag op hun school.
* Met school in contact kunnen blijven, door gewoon naar het 10 minuten gesprek te gaan.
* Boete beding bij rechter aan moeten laten vragen, bij niet nakomen omgang.
* Een deskundige ouderverstoting mee naar rechtbank moeten nemen.

Onwetendheid van professionals.
De onwetendheid van allerlei hulpverleners over ouderverstoting werd voor mij een steeds grotere irritatie.
Het niet herkennen van ouderverstoting, met de bijbehorende manipulaties van zowel kinderen, van de andere ouder, door in mijn geval door de hulpverleners, mentoren van school maar ook rechters.
Maar ook de dood doener die wordt gepapegaaid “het (gemanipuleerde) kind wil niet” dus laten we het zoals het is.
De irritatie leidde bij mij tijdens de Divorce challenge tot een stevige discussie met een rechter die een voordracht hield over vechtscheiding en meldde niet te kunnen voorkomen dat iemand 25 zaken aanspant tegen zijn ex.
Hoezo “je kunt ook in het familierecht als rechter de proceskosten verhalen”.

Hierna werd ik aangesproken door 2 dames die mij verwezen naar Erna Janssen van
de FamilieAcademie
met de mededeling: “Het wordt tijd dat je voor jezelf gaat zorgen.”

Voor mezelf zorgen?????

Het telefonische kennismakingsgesprek kan ik me nog goed herinneren.
Ik was net verstoten door mijn dochter.
Ze wilde niet meer komen, ik mocht niet meer bij voetbal komen kijken en ik mocht geen App’jes meer sturen.

Erna haar reactie was: “ je laat je toch niet wegsturen, blijf contact houden met je dochter.”

Voorlichting ouderverstoting als taak.
Ik heb vervolgens bij Erna een opleiding gedaan “ervaringsdeskundige ouderverstoting”.
Want de ervaring met ouderverstoting maakt je nog geen deskundige.
Ik heb veel geleerd over het fenomeen ouderverstoting en de bijbehorende gedragingen van kinderen maar van ook de verstotende ouder

Dit heeft mij er toe gebracht om alle negatieve energie die het me kost om te zetten in iets positiefs.
Door zoveel mogelijk onder hulpverleners kennis te verspreiden over ouderverstoting
Ik ben begonnen bij gemeente om mensen te benaderen.
Zij kopen veel zorg in en kunnen bij het inkopen van diensten bij hun ketenpartners eisen stellen.
Door mijn open en kritische houding ben ik in door de Jeugdbescherming gevraagd in de cliëntenraad plaats te nemen.
Ook daar ben ik met een zeer enthousiaste medewerker nu aan het kijken hoe zij meer kennis in huis kunnen halen over ouderverstoting en de bijbehorende manipulaties.
Ik wil graag een rimpel in de vijver Nederland veroorzaken met mijn kennis en ervaring over ouderverstoting.
Niet meer voor mijn kinderen daar is het te laat voor, maar voor een percentage van al die kinderen en kinderen van kinderen die nog komen hiervoor te behoeden.

Contactgegevens zijn op te vragen via info@defamilieacademie.nl
Download hier de Gratis folder ouderverstoting en 6 tips voor de professional

 

 


Een reactie plaatsen

Ouderverstoting. Middelen voor nader praktijkgericht onderzoek naar verheldering van een collectieve blinde vlek

Samen met Sietske Dijkstra van Bureau Dijkstra schreef ik voor de Week tegen kindermishandeling een blog over ouderverstoting. Wij doen een oproep om deze blinde vlek grondiger en vakinhoudelijk te onderzoeken en in een eerder stadium te herkennen, lees hier 

de blinde vlek van ouderverstoting