de FamilieAcademie

Blogs ouderverstoting en kindermishandeling


Een reactie plaatsen

Start geaccrediteerde training “ouderverstoting voor professionals” 31-1-2020

Training ouderverstoting voor professionals #SKjeugd 37,0 pe
“Van ouderverstoting is sprake als een kind het contact met een ouder waarmee het voorheen een goede relatie had, wil verbreken, onder invloed van de omgeving.
Het kind raakt in een innerlijk conflict en om de pijn hiervan te vermijden kiest het kind tégen de ene en vóór de andere ouder.
Deze overlevingsstrategie staat een gezonde ontwikkeling van een kind in de weg.
Soms manifesteert ouderverstoting zich pas jaren na de feitelijke scheiding.” ©ernajanssen
Erna Janssen ontwikkelde haar Systemische Methodiek Ouderverstoting en schreef de training ouderverstoting voor professionals, om ouderverstoting op de kaart te zetten en aan te tonen dat deze vorm van kindermishandeling gestopt kan worden.
En nee, dat is niet ingewikkeld, dat is vakwerk.

Tijdens de gastles verzorgt Mark Maasakkers, orthopedagoog en oud-deelnemer van de training, de presentatie “kennis van ouderverstoting,
werken met de MASIC en rechten en plichten van ouders en organisaties”.
Een Jeugdbeschermer die de training volgde en werkt met de Systemische Methodiek Ouderverstoting ©ernajanssen bespreekt een casus.

Na afloop van de training heeft de deelnemer:
• kennis van ouderverstoting;
• weet van theoretische grondleggers en experts o.a. dr. Childress en Woodall;
• zicht op signalen van ouderverstoting van kinderen en ouders;
• kennis van de verschillende niveaus van ouderverstoting;
• kennis van patronen die ouderverstoting in de hand werken;
• handvatten om zorgelijke signalen te benoemen naar ouders;
• geleerd de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling ©ernajanssen in te zetten;
• inzicht in het belang van het gebruik van de MASIC;
• geoefend met de Systemische Methodiek Ouderverstoting ©ernajanssen;
• geoefend met een systemische intake;
• geoefend met waarheidsvinding;
• geoefend met gesprekstechnieken om ouderverstoting bespreekbaar te maken;
• kennis van de (Internationale) rechten van het kind;
• een eigen visie op contactverlies tussen één ouder en kind ontwikkeld;

Deze training werd eerder gevolgd door de Raad voor de Kinderbescherming, Stichting MEE, kindertherapeuten, (ortho-) pedagogen, I.A.G-ers,
NIP-psychologen Veilig Thuis, Jeugdbescherming, family-mediators, diverse gemeenten en vertrouwenspersonen basisscholen.

Neem contact op met je werkgever voor een mogelijke vergoeding van dit traject.

Meld jij je voor 1 januari 2020 definitief aan voor de training “ouderverstoting voor professionals”, dan ontvang je 5% vroegboekkorting.
Download hier folder training ouderverstoting voor professionals 2020
Delen is fijn!

werledwijd web


Een reactie plaatsen

Termen ouderverstotingsproblematiek en contactverlies

logodefamilieacademievoorblad

Sinds 2012 werk ik met ouders, stiefouders, familie, kinderen en professionals die te maken hebben met ouderverstotingsproblematiek.
Een van de zaken die steeds weer terugkomt in mijn gesprekken over deze ouderverstoting, met organisaties, collega’s en de politiek, is de terminologie die gebruikt wordt met betrekking tot het gedrag van een kind die een relatie met een ouder wil verbreken, zonder dat het hier een goede reden voor heeft. Meestal gerelateerd aan het verbreken van de relatie tussen ouders.

De verschillende termen die worden gebruikt zijn regelmatig onderwerp van discussie.
Deze discussie moet zeker gevoerd worden, maar moet, naar mijn idee een inhoudelijk gesprek over de zorgen die er over opvoedsituaties zijn, niet in de weg staan.

Enkele termen die gebezigd worden:
o
udervervreemding,
ouderonthechting,
ouderverstoting,
(dreigend) contactverlies,

ouderverstotingssyndroom,
ouderverstotingsproblematiek,
Parental Alienation,
Parental Alienation Syndrome,
Parental Alienation Disorder,
Attachment Based Parental Alienation,
Child Affected by Parental Relationship Distress.

Binnen deFamilieAcademie kies ik voorlopig voor de begrippen ouderverstotingsproblematiek,
verkort tot ouderverstoting, contactverlies, kindermishandeling,
de binnen-ouder en de buiten-ouder.

Tijdens de training ouderverstoting voor de professional, gaan we hier uiteraard dieper op in.

Download hier de folder training deFamilieAcademie

Verstoten als overlevingsmechanisme
De term ouderverstoting past bij het beeld dat ik heb van een kind dat zich op een onnatuurlijke manier gedraagt. Het verstoot iemand waar het van nature loyaal aan is.
Een ouder.

Verstoten is een woord met een agressieve lading, vind ik.
In principe communiceer ik liever geweldloos dan agressief, maar in dit geval maak ik een uitzondering.
Het beeld dat ‘verstoten’ bij mij oproept, past bij het beeld dat ik krijg van kinderen die zo gebukt gaan onder de loyaliteitsproblemen naar een ouder, dat ze bijna letterlijk een stuk van zichzelf afstoten om te overleven.
Het kind blijft staande door een kant van zichzelf af te wijzen, te verstoppen, niet meer in contact te brengen enz. Het kind leert een ouder af te wijzen om zo goed mogelijk te overleven in de omstandigheden.
Kinderen die ik ontmoet en casuïstiek waarin in meekijk, laten mij zien dat een kind een “mentaal-construct” heeft gemaakt van een ouder.
Het kind heeft, gedwongen door omstandigheden, een eendimensionaal beeld gemaakt van een ouder.

Het heeft een beeld van een ouder die helemaal deugd en het heeft een beeld van een ouder die helemaal niet deugd.
Soms heeft een kind helemaal geen gevoel meer bij een ouder en het kan zich niets positiefs meer voorstellen bij die ouder.
Een ouder is als het ware buiten het kind geplaatst.
En buiten de leefwereld van een kind.

Zoals de moeder die na de scheiding te horen kreeg dat ze niet welkom was op de school van het kind. Omdat het kind bij vader woonde en vader het onprettig vond dat de school en moeder overlegden over het kind. Het kind had de juf laten weten dat ze niet meer met moeder wilde praten en heel verdrietig zou worden als juf dat wel zou doen.
Al was er sprake van gezamenlijk gezag.

Of de vader die niet meer naar de sportclub van zijn dochter durfde, al was hij haar grootste supporter voor de scheiding.
De sportclub vond het niet prettig hem daar te zien, al was hun relatie met vader uitstekend voor de scheiding van de ouders.
Het argument dat de kinderen bij woonden moeder en dat moeder het vervelend vond dat de kinderen vader zagen als zij er niet bij was en hier stress van kregen, woog zwaar voor de sportclub.
Vader wilde zijn kinderen hier niet bij betrekken en zag geen andere mogelijkheid dan niet meer verschijnen op de sportclub. Hij gaf zijn kinderen hiermee ‘rust’. Dat siert een ouder natuurlijk, maar professionals dienen zich wel af te vragen wat er aan de hand is als een kind de zenuwen krijgt van een vader die komt supporteren.

De ouder die de positie van ‘buitenstaander’ krijgt, noem ik de “de buiten-ouder”.

Dat is het beeld dat deze positie bij mij oproept.
En mijn ervaring is dat kinderen dit beeld herkennen.
De binnen-ouder is/wordt de ouder die bij de binnenwereld van het kind hoort. Het lijkt soms wel of deze ouder alle ruimte inneemt in de wereld van het kind.

Ik vind het belangrijk aan te sluiten door een beeld of een metafoor te gebruiken.
Dat past bij mijn systemische werk stijl.
Een andere reden die ik aanvoer om de termen binnen-en buiten-ouder te gebruiken, heeft te maken met een oordeel.
Binnen en buiten zijn neutrale termen.
Alle andere termen die ik (inter)nationaal terug kan vinden, vind ik een oordeel in zich hebben.

Oordelen
Denk ik bijvoorbeeld aan de termen: verzorgende versus de niet-verzorgende ouder.
Dan komen er gelijk een aantal vragen bij mij op.
Zoals: als een ouder die de dagelijkse zorg voor een kind heeft, de relatie met de andere ouder frustreert, wie is dan de verzorgende ouder?
En, is een ouder waar het kind niet woont ook perse de niet-verzorgende ouder.
Een ander voorbeeld is de manipulerende ouder versus de liefhebbende of verstoten ouder.
Hoe is het voor een kind om (later) in formele stukken iets te lezen over zijn/haar manipulerende ouder?
En een andere belangrijke vraag is volgens mij de vraag wie stelt dat vaststelt.

Zelf vind ik het belangrijk om zonder oordeel mee te kijken met een kind, tijdens en na een echtscheidingssituatie.

Of eigenlijk vind ik dit van belang in elke opvoedsituatie.
Er zijn tenslotte ook voorbeelden te over van kinderen die het zo slecht hebben gehad bij hun ouders dat ze de relatie met een van beide ouders, of beide ouders hebben verbroken.
En ook dit zie ik aan een keuze die een kind mag of zelfs moet maken.

Want wie ben ik om te bepalen dat een kind relatie moet onderhouden met een ouder die het ernstig heeft mishandeld?
Of wie ben ik om te bepalen dat een kind geen relatie moet onderhouden met een ouder die het ernstig heeft mishandeld?
Mijn werk bestaat niet uit (ver)oordelen, maar uit inleven en meedenken.
En zo redenerend is het niet aan mij, als professional, om te bepalen hoe een kind de relatie met de ouders wil vormgeven.
Daar wil ik natuurlijk wel aan toevoegen, dat ik het ook niet aan ouders vind.
Dat houdt in dat een ouder na een scheiding wel van een partner kan scheiden, maar niet van de andere ouder.
Die blijft ouder, die keuze is al eerder gemaakt.
Wat mijn werk betreft met professionals en betrokkenen ouderverstoting blijf ik vooralsnog trouw aan de termen die ik vind passen.
Tot er een universele term wordt gevonden voor het verschijnsel dat kinderen beschadigd. Dan voeg ik mij graag en gebruik die erkende term.
Even zo graag laat ik termen als binnen-ouder en de buiten-ouder vallen.
Het liefst omdat dit beeld niet meer nodig is.
Maar een goede tweede vind ik als er overeenstemming is over de naamgeving die aansluit bij de rol, positie en het gedrag van de ouder.

Erna Janssen
www.defamilieacademie.nl
info@defamilieacademie.nl
0617445612

Gratis downloads:

Blog januari 2018 Termen ouderverstoting

Elke school heeft een aantal plichten naar ouders met of zonder gezag

 


Een reactie plaatsen

Ouderverstoting. Middelen voor nader praktijkgericht onderzoek naar verheldering van een collectieve blinde vlek

Samen met Sietske Dijkstra van Bureau Dijkstra schreef ik voor de Week tegen kindermishandeling een blog over ouderverstoting. Wij doen een oproep om deze blinde vlek grondiger en vakinhoudelijk te onderzoeken en in een eerder stadium te herkennen, lees hier 

de blinde vlek van ouderverstoting

 


Een reactie plaatsen

Deelnemers training Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling ©ErnaJanssen

In 2016 volgden onderstaande sociale professionals de systemische basistraining Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling ©ErnaJanssen
bij trainings-en adviesbureau er-na
meldcode 2016.jpg
Gelderland:
Mark Helmink (info@kindsbelang.nl)
Ancel Bakker (ancelsomsen@hotmail.com)
Angelique Cras (angelique@3waycoaching.nl)
Hilde van Grondelle (hildevangrondelle@gmail.com)
Petra Verhagen (petra@verhagenonline.eu)
Nicole De Geest (nicole.de.geest@live.nl)
Roermond:
Freke Spijkers (freke@hkcl.nl)

Heb jij de training huiselijk geweld en kindermishandeling ©ernajanssen gevolgd in 2015/2016 en wil je je naam hier genoemd, zodat we gezamenlijk ons netwerk kunnen uitbreiden. En huiselijk geweld en kindermishandeling samen op de kaart zetten?
Stuur me dan een mail en foto: info@er-na.eu


Een reactie plaatsen

wat is dat toch met de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling

Vanaf 2012 werk ik met de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling en maak ik die op maat voor diverse groepen.
Vanaf 1 juli 2013 is de Meldcode verplicht voor elke professional die werkt met ouders en/of kinderen. Dit zijn in Nederland 1.000.000 professionals.
Regelmatig vragen professionals mij naar het belang van een training op maat.
Immers, de 5 stappen van het protocol waar de Meldcode uit bestaat, zijn duidelijk omschreven en gratis te downloaden via het ministerie VWS. Waarom dan een training volgen?

Er zijn een aantal redenen die pleiten voor een training op maat.
Ten eerste omdat het voor elke professional naar is om kindermishandeling te ontmoeten in de praktijk.
Ten tweede omdat het niet altijd gelijk duidelijk is wat de vraag is achter de vraag van een kind of ouder die zich bij jou aanmeldt. Het vraagt oefenen en ervaren om signalen te herkennen, te beschrijven, te benoemen en te bespreken.
Ten derde leer je het werken met mensen in de praktijk.
Net zoals een goede zweminstructie je niet leert zwemmen als je niet in het water ligt, leer je signalen herkennen en bespreekbaar maken door dit te oefenen in de praktijk.

Oefenen met de Meldcode op maat kan binnen je netwerk, maar uiteraard ook binnen je beroepsgroep, of op je opleiding.
Stel je werkt als mediator regelmatig met kinderen van gescheiden ouders. Je casuïstiek bespreken binnen de groep netwerkpartners die allemaal met dit kind en deze ouders te maken hebben, vergroot de kans op juist signaleren.
Netwerken en samenwerken zijn van groot belang om kindermishandeling en huiselijk geweld af te laten nemen.

Of je werkt als kindercoach en samen met andere kindercoaches wil je oefenen met jullie casuïstiek. Door professioneel uit te wisselen en de Meldcode te leren gebruiken ter professionalisering.

Of je volgt een opleiding tot sociale of juridische professional en je hebt de Meldcode training al gevolgd voor een andere professie.
Bijv. de lerares lagere school die kindercoach wil worden;
Of de psycholoog die een familiemediator opleiding volgt;
De maatschappelijk werker die als zelfstandige start.
(Ook als je een opleiding volgt, waar de Meldcode geen onderdeel is van het programma, kun je mijn basistraining aanvragen)

Om goed te leren signaleren, samenwerken en netwerken met elke casus kindermishandeling of huiselijk geweld is oefenen en trainen op maat van belang.
Als systemisch werker hoor ik uit de praktijk ook terug dat de samenwerking beter verloopt als je weet hoe je de Meldcode inzet.
Kindermishandeling stoppen vraagt van elke professional een gedegen plan, een protocol. De 5 stappen van het protocol zijn identiek voor alle professionals.
De inhoud van de casus, de signalen die jij op merkt horen bij jouw doelgroep, passen binnen jouw netwerk en vragen om zicht op jouw samenwerkingspartners.

Mijn ervaring met de training Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling op maat:
Post-hbo kinder- en jeugdtherapeuten (in opleiding);
Kindercoaches (in opleiding);
Coaches;
Opvoedcoaches en gezinscoaches;
Pubercoaches in opleiding;
Supervisiegroepen sociale professionals;
Kindbehartigers;
Maatschappelijk werkers;
Diverse groepen netwerkpartners;
Psychiatrisch medewerkers en social workers op Aruba;
Politie, justitie, psychologen, leraren en leraressen lagere scholen op Aruba;
Bijzondere curator jeugdzaken (logavak) in opleiding;
De Familie mediator; de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling en ouderverstoting voor professionals ©defamilieacademie;
Ervaringsdeskundige (stief) ouders ouderverstoting ©defamilieacademie

Heb je een vraag over de Meldcode binnen jouw opleiding, netwerk, supervisiegroep of werk?
Ik luister graag en denk mee.
0617445612
info@er-na.eu
http://www.er-na.eu
http://www.defamilieacademie.nl “leer over ouderverstoting”
logobenedendijk

 


Een reactie plaatsen

casus ouderverstoting

Casus februari 2015

Aanmelding
De vader van een 11 jarig meisje en stiefmoeder, met eigen kinderen; goed contact ex-partner en co-ouderschap.
Vader en moeder zijn 5 jaar geleden gescheiden na een huwelijk van 7 jaar.
Moeder is 4 jaar geleden hertrouwd,
Vader heeft sinds 2 jaar een partner.
Er is een ouderschapsplan opgesteld;
Vader haalt zijn dochter elke week op van donderdag tot en met zondagmiddag en brengt haar terug.
De vakanties zijn verdeeld over het aantal dagen.

Sinds 3 jaar wil de dochter, aldus moeder, liever niet meer bij vader slapen.
Hierdoor komt de bezoekregeling bij vader steeds meer in de knel.
Jeugdzorg heeft een onderzoek bij alle partijen gedaan.
De dochter is een jaar geleden gestart met een psychologe, met als voornaamste doel:
boven water krijgen waarom dit meisje niet meer bij haar vader wil slapen. De bezoekregeling staat al langere tijd onder druk. Regelmatig gaat de dochter niet mee met vader als hij haar op komt halen, met allerlei verschillende redenen.  Moeder geeft aan “haar kind niet te willen dwingen mee te gaan”. Moeder denkt dat het meisje bang is voor vader. Doorvragen op “bang” levert geen concrete voorbeelden/situaties op.
Moeder heeft begin 2015 een verzoek ingediend bij de rechtbank om de bezoekregeling stop te zetten.
Een gedragsdeskundige van de Raad vd Kinderbescherming heeft de opdracht gekregen alle partijen te bezoeken (thuis).
De dochter is niet gehoord, wel zijn de bijeenkomsten met de psychologe geëvalueerd.

In dit kader neemt de gedragsdeskundige (raadsonderzoeker) tevens contact met mij op en neemt mijn bevindingen mee in haar rapport. Ik kreeg van vader schriftelijke toestemming vrijelijk te spreken over onze bijeenkomsten en deze casus anoniem te verspreiden. Ook de psycholoog neemt contact met mij op voor overleg. Moeder, stiefvader en dochter heb ik niet gezien.

Vader en stiefmoeder melden zich via mijn netwerk n.a.v. mijn oudervervreemdingservaring.
Vader is erg bang het contact met zijn kind kwijt te raken.
Hij maakt zich er grote zorgen over dat zijn dochter tijdens bezoeken aan hem en stiefmoeder een tevreden indruk maakt, maar als ze weer naar huis gaat vertelt ze aan haar moeder hoe vervelend ze het bezoek heeft gevonden.
Ook heeft de dochter na een bezoek, met toestemming van moeder, een brief vol scheldwoorden naar vader gestuurd.
(brief is gezien door alle partijen).

Onze bijeenkomsten:
* middels 2 bijeenkomsten van 2 uur breng ik met de stiefouders de partijen rond de dochter in kaart.
* het doel is om krachten om dit meisje heen te bundelen.
* we onderzoeken valkuilen die loyaliteitsconflicten en ouderverstoting mogelijk in de hand kunnen werken.
* vader stemt toe met een training “onderhandelingstechnieken en conflicthantering”. Hij is erg boos om’dat hij zich buiten spel gezet voelt en is erg bang om zijn dochter te verliezen. Zijn gesprekstechnieken met betrokken hulpverleners en zijn ex-partner zijn niet helpend.
* De psycholoog zal worden vervangen, zij blijkt een collega van stiefvader. Een nieuwe psycholoog zal haar therapie richten op in stand houden van het contact vader en dochter en omgaan met loyaliteitsconflicten.
* Het halen en brengen wordt aangepast; moeder zal haar dochter brengen, vader brengt haar terug naar huis.
* De raadsonderzoeker herkent mijn zorg en neemt die mee in de rapportage naar de rechter.
* De effecten van deze samenwerking op het gezin van moeder heb ik niet vernomen.
De rechter stelt voor i.p.v. een uitspraak over de bezoekregeling eerst een bijzondere curator aan te stellen om ook dit meisje te horen.
Het is duidelijk geworden dat dit kind een stem verdiend in de hele geschiedenis.
Dit kan het beste gebeuren door een onafhankelijke partij aangewezen door een rechter.

wordt vervolgd….


Een reactie plaatsen

Ervaring van een collega

Hoe ziet dat er nou uit, zo’n samenwerking in het kader van de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling en oudervervreemding/ouderverstoting. Die vraag krijg ik vaak.
Hieronder een testimonial.

Recent heb ik als kinder-/jeugdtherapeut samengewerkt met Erna; het werkt!

In de begeleiding van een jongen van 9 jaar liep ik aan tegen gescheiden ouders die het nog slechts over weinig dingen eens waren… M.n. in hun visie over opvoeden waren de verschillen groot. De situatie werd gecompliceerd doordat er aan weerszijden een partner was die er ook weer zo zijn/haar mening op nahield. Met alle gevolgen van dien. De jongen zat in de knel en wilde sinds een half jaar liever niet meer bij zijn vader blijven slapen. Moeder steunde haar zoon hierin. Ik wist dat ik hem niet zou kunnen begeleiden als de communicatie tussen ouders niet zou verbeteren. Ik heb daarom aan ouders de optie voorgelegd om naar Erna te gaan. Al na het tweede gesprek dat zij met ouders had,  sliep de jongen weer met succes bij vader. Iets waar álle betrokkenen erg blij mee waren!

Erna heeft met ouders de verschillende opties doorgenomen over hoe zij hun ouderschap vorm kunnen geven en liet de ouders daarin keuzes maken. Al snel waren een aantal thema’s helder die een rol speelden. Parallel aan de ouderbegeleiding bij Erna, werkte ik met deze jongen aan dezelfde thema’s  (omgaan met gevoelens van jezelf en een ander, boosheid en grenzen).

In een later stadium zijn ook de wederzijdse partners betrokken. Soms liepen de gemoederen hoog op. Erna wist altijd met respect voor ieder als persoon, de dingen te benoemen. Ook daar waar het gaat om dingen die al snel negatief geïnterpreteerd worden (denk aan dingen als over grenzen gaan, woede, wie heeft het voor het zeggen, verantwoordelijkheid nemen of juist niet).

Met haar systemische blik wist zij helder te maken wat ieders rol was en de invloed en betekenis die dat had voor anderen. Vier gesprekken later lag óp tafel te wat er aan de hand was (i.p.v. dat dat van onder de tafel een negatieve invloed had). Van hieruit kunnen betrokkenen in stapjes weer verder.

Zo hebben we de stappen van de Meldcode Huiselijk Geweld en Kindermishandeling gevolgd t/m stap 3 en is een officiële melding niet nodig geweest.

Informatie nav de casus @ernajanssen

De eerste signalen van oudervervreemding:

Kindsignalen
* kind wil niet meer bij vader slapen, kan niet goed uitleggen waarom niet
* kind zegt bang te zijn (geworden van vader), kan niet goed uitleggen waarom (geen concrete voorbeelden geven)
* als het kind bij vader is lijkt het zich fijn te voelen. Bij moeder benoemt hij weer angst en “wil niet”.

Oudersignalen
* moeder steunt de wens van het kind
* vader wordt steeds machtelozer en wordt bozer
* belafspraken worden door het kind niet meer nagekomen, moeder grijpt hier niet op in. (“ik kan mijn kind toch niet dwingen?”)
* het kind zegt vaker niet naar vader te willen. Kan geen redenen geven aan therapeut waarom niet (meer)

Relatiesignalen
* De ouders hebben niet regelmatig samen een gesprek over de opvoeding van het kind
* ouders hebben (verborgen) strijd over de regels, opvoeding, grenzen aan gedrag
* moeder is nogal boos op vader (verborgen)
* moeder begrijpt eigenlijk wel waarom haar kind niet meer naar vader wil
* beide stiefouders staan achter hun partner, voelen zich machteloos
* vaders partner ziet het verdriet en is boos op moeder en boos op het gedrag van het kind (zo wil zij zich natuurlijk niet voelen!)

Heb jij ook zo’n casus?
Ik werk graag samen.