de FamilieAcademie

Blogs ouderverstoting en kindermishandeling


Een reactie plaatsen

Artikel #BPSW Parental Alienation Awareness Day 25 april #ouderverstoting

logodefamilieacademievoorblad

“Als kinderen onder druk van hun omgeving aangeven dat zij een van hun ouders niet meer willen zien, wordt dat ook wel ouderverstoting genoemd, een specifieke vorm van
kindermishandeling. Professionals weten er weinig van af. Daarom vraagt Erna Janssen er hier aandacht voor.”

De beroepsorganisatie voor sociale professionals #BPSW verzocht mij een artikel te schrijven over ouderverstoting en vandaag is een goede dag om dit te delen.
Dit artikel is verschenen in Vakblad Sociaal Werk April 2019, Volume 20, nummer 2.
https://www.bsl.nl/shop/maatwerk-12459c.html

“Sinds 2012 werk ik met ouders, kinderen en professionals die met een specifieke vorm van kindermishandeling te maken hebben: het contactverlies tussen een kind en een ouder voor, tijdens of na een scheiding.
Dit wordt wel het Parental Alienation Syndrome (PAS) genoemd, en er zijn meerdere mooie afkortingen voor zoals CAPRD of AB-PA. In het Nederlands
worden termen gebruikt als oudervervreemding of ouderverstotingssyndroom of
-problematiek. Ik kies op basis van mijn ervaring met deze problematiek voor dat laatste en kort het voor het gemak af tot ouderverstoting.
Van ouderverstoting is sprake als een kind het contact met een ouder, met wie het voorheen een goede relatie had, wil verbreken onder invloed van de omgeving.
Het kind raakt in een innerlijk conflict en om de pijn hiervan te vermijden, kiest het kind tégen de ene, en vóór de andere ouder. Deze overlevingsstrategie staat een gezonde ontwikkeling in de weg.

Afzonderlijk van elkaar
Ik kwam voor het eerst in aanraking met mensen met deze problemen na een aantal sessies ‘lastige’ oudergesprekken, waar een oud-student Kindertherapie
mij voor inschakelde. Het lukt de kindertherapeut (KT) niet om beide ouders aan tafel te
krijgen in het belang van hun kind. Het kind, 9 jaar, had aangegeven zijn vader……….
download hier het hele artikel ……….
Janssen2019_Article_Ouderverstoting

Ben je als professional of organisatie geïnteresseerd in een training over ouderverstoting, neem dan contact met mij op: info@defamilieacademie.nl.
Er zijn nog 3 plaatsen voor de training die start in mei. folder training mei 2019.

 


Een reactie plaatsen

Symposium #ouderverstoting en dr.Childress in Rotterdam

logodefamilieacademievoorblad

Op 25-2-19 bezocht ik het symposium #ouderverstoting in Rotterdam.
Dit symposium was georganiseerd door 3 ouder groepen:
te weten
Het Vader Kennis Centrum
Stichting KOG
en herken ouderverstoting

Naar aanleiding van een aantal opmerkingen die ik in deze blog plaatste over ouders en hun pijn, waarmee ik de taak van een professional trachtte te benadrukken, kreeg ik commentaar van een aantal ouders. Zij voelden zich niet serieus genomen door mij. Wat mij spijt en ik enigszins begrijp.
Helaas werd mij een en ander medegedeeld in vervelende, grensoverschrijdende mails en een niet correcte weergave van niet toegelaten reacties op mijn blog.
Om die reden heb ik besloten mijn tekst niet aan te passen.
Wel heb ik een aantal onnodig beledigende ouders aangegeven dat ik geen prijs meer stel op hun reacties.

Ik heb de lezingen van voor mij oude en nieuwe bekenden gevolgd.
*
Zo was daar Louis Tavecchio, die veel onderzoek heeft gedaan naar gehechtheidsrelaties, de ontwikkeling van jongens en de betekenis van vaderschap.
Zijn heldere kritische blik en vragen hebben al geleid tot wat mooie inzichten over het belang van ouders in de opvoeding. Het verschil tussen moeders en vaders en het belang van meer mannen die betrokken zijn bij het socialisatieproces van jongens.

Ik vroeg me gisteren maar weer eens af hoe groot de stappen eigenlijk zijn die wij als Nederlandse samenleving zetten in dit proces. Volgens mij is het tijd voor een enorme inhaalsprong.
Mijn interesse in de visie van Tavecchio is gelukkig niet gisteren begonnen, maar startte tijdens mijn werk in de reclassering. Toen ik aanvragen kreeg van vaders die hun kinderen weer wilden zien, onder (verslavings-)reclasseringsbegeleiding. Eerst eens uitvragen hoe de gehechtheidsrelatie er uit zag voor er sprake was van hechtenis, in het belang van de kinderen, was heel logisch voor (toenmalige) systemisch denkers in die branche.

* Phd. Corine de Ruiter sprak gisteren over het project “High Conflict Forum”, de methodiek uit Toronto Canada die Veilige Haven naar Brabant haalde.
Ik ben als supervisor ouderverstoting een jaar zijdelings betrokken geweest bij dit Forum.
Corine heb ik daar leren kennen als een zeer belezen vrouw, die haar kennis graag deelt.
Huiselijk geweld maar eigenlijk alle onveilige opvoedsituaties waar kinderen in kunnen leven hebben haar hartstocht.
Zij introduceerde de MASIC, vertaalde die in het Nederlands en zorgde ervoor dat deze uitstekende tool beschikbaar is voor professionals die werken met ouders en/of kinderen die te maken hebben (gehad) met huiselijk geweld, dwang, machtsongelijkheid in hun relatie als ouder. Haar passie voor haar werk spreekt mij zeer aan.
Jammer genoeg heb ik niet de indruk gekregen dat mijn passie voor mijn werk en mijn ervaring in het werk met huiselijk geweld, seksueel misbruik en ouderverstoting haar in het bijzonder aanspreken.
Ik ben zo vrij om aan te nemen dat dit vooral te maken heeft met mijn positie en functie. Namelijk maatschappelijk werker en systeem therapeut in Olst, Nederland.

* Drs. Ad Oud, wiens werk ik zeer hoog acht.
En bij wie ik een tweetal lezingen volgde in de vorige eeuw, toen ik een jaaropleiding aan het ontwikkelen was voor een grote groep wijkagenten in Enschede.
Bijzondere aandacht binnen deze opleiding was er voor trauma, ptss en heling.
Want trauma had een rol gespeeld in Enschede, tijdens en na de vuurwerkramp.
Trauma binnen wijken, bij buurtbewoners, maar in een aantal gevallen ook binnen de familie van de agenten zelf.
Het werk en de ervaring van dr. Oud over complex trauma was hierin een groot voorbeeld.
Trauma en herstel van Judith Herman is een klassieker.
De relatie met ouderverstoting ligt vooral in de ‘wisseling van de waarneming van de dader”.

* Cees van Leuven een rechter die nieuwe wegen in durft te slaan en dit doet.
Hij staat dicht bij de mensen, kent ouders en kinderen en spreekt mensen over ouderverstoting.
In 2018 voerde ik een zeer prettig gesprek met deze toegankelijke rechter over ouders, kinderen, ouderverstoting en respect voor werk en cliënten. Zijn respect voor mensen zag ik gisteren terug in zijn rol als dagvoorzitter.

* Prof. drs. Maurits Barendrecht die beeldend en prettig de aandacht vraagt voor scheidingen en ouderverstoting.
Het rapport Rouvoet poogde hij in 2018 handen en voeten te geven door verschillende disciplines en ouders aan tafel te nodigen.

En dr. Childress, vergezeld door Dorcy Pruter. Een coach, geen psycholoog, psychotherapeut, psychiater, maar een coach die ik helaas niet heb horen spreken, over wiens werk Childress erg te spreken is.

De introductie van dr. Childress was uitgebreid en zorgvuldig.
Mooi om te zien hoe hij aangaf zichzelf te zien als katalysator in de wereld van ouderverstoting. Of AB-PA zoals hij het noemt.
De grondleggers van allerlei psychologische stromingen vanaf Freud tot 2019, geven voeding aan zijn theorie over het belang van een gezonde hechting van een kind aan liefst beide ouders.
Ik vond het een eer om de man te leren kennen, want zijn filmpjes op Youtube spraken mij tot nog toe minder aan.
Zijn persoonlijkheid draagt zijn integere houding naar het werkveld en zijn (theoretische) bedding inspireerden mij met hem mee te denken waar hij zijn cv ontvouwt.
Hij zei het in één zin, die ik vrij vertaal:
“Een kind kan zich losmaken van een ouder waar het gezond aan gehecht is, want daar voelt een kind zich veilig bij.
Kan een kind zich niet losmaken van een ouder, dan is er waarschijnlijk een minder/niet gezonde hechtingsband.”
Hoe simpel kan het zijn.
Let wel, ik zeg niet eenvoudig.
Want dr. Childress inspireerde mij met zijn uitgebreide inleiding over zijn werk en expertise om in deze blog mijn Hollandse bescheidenheid ook naast me neer te leggen.

Iets anders wat ik gisteren zag en wat mij zoals altijd verdriet doet, en stimuleert om mijn werk te blijven doen als professional, is de populatie bezoekers van het symposium, dat is georganiseerd door drie oudergroepen. 
De oudergroepen, die zoals gisteren ook door de leden van het forum werd benadrukt, HEEL trots mogen zijn op hun inzet en werk.
Maar die tegelijkertijd ook hier schrijnend duidelijk laten zien dat professionals degenen zouden moeten zijn die verbinden.
Want veel ouders kunnen dit niet op álle niveaus. En dat hoort ook niet bij hen te liggen. Hierin spelen wij als professionals een rol.
Zo begreep ik dat Joep Zander niet welkom was op dit symposium, evenals Tom Janssen. Waarom is me niet helemaal duidelijk geworden, uitleg behoef ik ook niet. 
Ik constateer nadrukkelijk dat ik dit pijnlijk vind en een verlies.
Buitensluiten is een onderdeel van ouderverstoting. 
Ik citeer hier graag de zin van mijn oud-supervisor van de UN uit de jaren 90:
”Je kunt jezelf niet aan de haren uit de put trekken”
En daarmee bedoel ik met alle respect, dat een ouder, hoe begaafd, bedreven en gedreven ook, ook degene is die in de put zit.
De put van ouderverstotingspijn en verdriet. En dat laatste stukje, het verbinden, het loslaten van eigen belangen en ego, dat wil ik kunnen verwachten van collega’s. Niet van betrokkenen bij deze ellende.

Het uitsluiten van vaders en moeders die zich niet voegen naar de wensen en/of smaak van organisatoren van een symposium vind ik verlies.
Maar het laat me ook zien waarom ik mijn werk doe.
Namelijk professionals meenemen op weg naar een reflectieve en andere uitkomst van elke scheiding. Het liefst aan de voorkant van het ouderschap.
Door trainingen aan te bieden, die betaalbaar zijn, maar daarmee niet goedkoop.
Door kwaliteit uit te wisselen met kwalitatieve goede en zeker dappere betrokken professionals in allerlei werksoorten.
En door in te sluiten, in plaats van uit te sluiten. Dit doe ik ook door collega’s en experts wiens visie ver van de mijne af ligt, een stem te geven binnen mijn trainingen.

Omdat er niet 1 pil is die de hele wereld gaat genezen en professionals naar mijn idee helemaal geen leuke goeroes zijn.

Vanochtend vroeg ik mij dus af of ik iets nieuw heb gehoord op de inhoud.
Over ouderverstoting.
Maar gelukkig ben ik goed bij, dus nee, niets nieuws.
Theorie bekend, boeken gelezen en sprekers gehoord.
En dat is extra gelukkig omdat ik mij profileer met een training “ouderverstoting voor professionals”, waarin ik deelnemers aanzet om zelf te onderzoeken welke grondlegger, stroming zo je wilt het beste past bij jouw praktijk, kennis en ervaring.

Mijn methodiek is de Methodische Systemische Methodiek ©ernajanssen, die ik inzet voor ouderverstotingsproblematiek binnen De FamilieAcademie.
Mijn werkervaring, kennis, training en supervisie groeit vanaf eind jaren 80 vorige eeuw. Een ongoing proces, dus, dat ik gebruik als voedingsbodem voor de trainingen en opleidingen die ik schrijf een verzorg.
Gebruik ik deze blog als promo praatje voor mijn eigen trainingen?
Jazeker.
Want ik vind dat ik en de mensen die zich laten trainen en vervolgens in hun eigen weerbarstige praktijk aan de slag gaan met de verworven kennis, ervaring en inzichten, dit verdienen.
En ik realiseer mij dat mijn kwaliteit niet voldoende zichtbaar is als ik mij verschuil achter mijn Nederlandse stijl: “Niet lullen, maar poetsen”. Dus hard werken, kwaliteit laten zien en te weinig geld en tijd uittrekken voor het promoten van mijn werk.
Daarin ben ik als hulpverlener sowieso al niet briljant.
Dus mocht er iemand zijn die mijn werk in Europa en Amerika wil aanbieden onder het motto “wat je van ver haalt is lekkerder”, dan hoor ik dat graag.

samenvatting effectmeting training ouderverstoting voor professionals

Deze vierdaagse training schoolt professionals bij in het werken met ouderverstotingsproblematiek.

Vraag me gerust om het hele onderzoek. Ik stuur het graag toe.
De nieuwe trainingsdata die start op 17 mei 2019 vind je ook op dit blog. Inschrijven kan nog.

Nu ga ik lekker wandelen in de zon, aan de prachtige IJssel in Olst.

Erna Janssen
www.defamilieacademie.nl

samenvatting effectmeting deFamilieAcademie


1 reactie

De geaccrediteerde training “ouderverstoting voor professionals” start 17 mei

cropped-defamilieacademie.png

De training “ouderverstoting voor professionals” SKJ 37,0 pe.
“Van ouderverstoting is sprake als een kind het contact met een ouder waarmee het voorheen een goede relatie had, wil verbreken, onder invloed van de omgeving.
Het kind raakt in een innerlijk conflict en om de pijn hiervan te vermijden kiest het kind tégen de ene en vóór de andere ouder.
Deze overlevingsstrategie staat een gezonde ontwikkeling van een kind in de weg.
Soms manifesteert ouderverstoting zich pas jaren na de feitelijke scheiding.” ©ernajanssen

Sinds 2016 wordt deze training gevolgd door professionals die meer willen weten over het werken met ouderverstoting. Of oudervervreemding, of hechtingsproblemen rondom scheidingen van ouders, of het parental alienation syndrome, ouder-afwijzing, ouderonthechting, kind-afwijzing enz.
Tijdens deze training is ruimte voor het ontwikkelen van een eigen visie op het probleem van een kind dat geen onbelemmerd contact kan hebben met beide ouders, onder invloed van de omgeving.
Ik ontwikkelde deze training #ouderverstoting voor professionals om de grote vraag naar mijn kennis over deze vorm van kindermishandeling te delen.

De training is bedoeld voor professionals in de jeugdzorg en pleegzorg, kindertherapeuten, social workers, gedragsdeskundigen, orthopedagogen, gezinscoaches, leraren en docenten.
Download hier de
folder training mei 2019.

Tijdens de gastles verzorgt Mark Maasakkers, orthopedagoog en oud-deelnemer van de training, de presentatie “kennis van ouderverstoting, werken met de MASIC en rechten en plichten van ouders en organisaties”.
Sietske Dijkstra, NIP psychologe, eerder lector huiselijk geweld bij Avans en onderzoeker bij de universiteit Utrecht, aanvankelijk bij vrouwenstudies en later bij communicatie en welzijn, sociale wetenschappen, verzorgt de gastles huiselijk geweld en ouderverstoting.

Een ervaringsdeskundige ouderverstoting, opgeleid binnen deFamilieAcademie, beantwoordt vragen van de deelnemers.

Na afloop van de training heeft de professional:
• kennis van ouderverstoting;
• weet van theoretische grondleggers en experts o.a. dr. Childress en Woodall;
• zicht op signalen van ouderverstoting van kinderen en ouders;
• kennis van de verschillende niveaus van ouderverstoting;
• kennis van patronen die ouderverstoting in de hand werken;
• handvatten om zorgelijke signalen te benoemen naar ouders;
• zicht op het belang van het inzetten van de MASIC;

kennis van de verschillende systemische tools die werken bij ouderverstoting;
• geoefend met een systemische intake;
• geoefend met gesprekstechnieken om ouderverstoting bespreekbaar te maken;
• kennis van de (Europese) rechten van het kind;
• een eigen visie op contactverlies tussen één ouder en kind ontwikkeld;

Waar

Trainingen worden verzorgd in Olst.

Wanneer
We starten om 13:00 uur en eindigen om 17:00 uur.

Dag 1. 17 mei
Dag 2. 31 mei
Dag 3. 7 juni
Dag 4. 21 juni 
We werken in groepen van maximaal 10 professionals. Reken op 16 SBU.
De training gaat definitief door bij 6 deelnemers.

Kosten en vergoeding
De kosten voor de training bedragen 950,00 euro exclusief btw., inclusief koffie, thee en materiaal.

Deze training werd eerder gevolgd door de Raad voor de Kinderbescherming, Stichting MEE, Jeugdbescherming en diverse gemeenten en basisscholen.

Wat deelnemers zeggen over de training:
* Ik zou de training (en Erna) zeker aanbevelen wanneer je op zoek bent naar objectieve, duidelijke informatie omtrent ouderverstoting, je een eigen visie wil ontwikkelen hieromtrent (of aanscherpen indien nodig) of wil sparren met collega’s uit het werkveld over dit onderwerp onder de bezielende leiding van Erna Janssen van deFamilieAcademie.
* Deze training zet ouderverstoting op de kaart. Voor mij als professional zeer leerzaam. Een verrijking door de signalen, inzichten en aanpak. Ik herken ouderverstoting nu sneller in de praktijk.
* Ik leerde signalen herkennen, ouderverstoting bespreekbaar maken en reflecteren op mijn eigen handelen in casuïstiek.
*
Via sociale media kwamen mijn man en ik een paar jaar geleden in contact met Erna Janssen. Mijn man heeft als gevolg van (bewezen) valse aangiften door zijn ex-partner en ouderverstoting al jaren geen contact meer met zijn kinderen. Geen van de vele officiële instanties waar hij in die jaren mee te maken kreeg – met de bedoeling het contact te herstellen – stond open voor zijn verhaal. Laat staan voor het feit dat er ouderverstoting speelde. Integendeel, het werd tegen hem gebruikt. Naar een ervaren professional en expert op het gebied van kindermishandeling en ouderverstoting (en inmiddels goed bekend met zijn zaak) zou mogelijk wel worden geluisterd. Op ons verzoek heeft Erna in een brief, in dit geval aan het Openbaar Ministerie, beschreven wat ouderverstoting is en beargumenteerd waarom dit onomstotelijk speelt in de zaak van mijn man. Daarnaast heeft zij geadviseerd wat in deze specifieke zaak de stappen zouden kunnen zijn op weg naar contactherstel en welke rol daarbij voor het OM zou zijn weggelegd. Wij waren bijzonder tevreden over de wijze waarop Erna dit heeft aan¬gepakt. Erna is ‘gepokt en gemazeld’ op haar vakgebied, dat blijkt uit alles. Een absolute expert met ongelooflijk veel ervaring die zowel ouders en kinderen als professionals, hulpverleners en instanties veel te bieden heeft.
Frans en Monique

http://www.gevolgenvanvalseaangifte.nl/

Recent werd een eerste onderzoek naar het effect van de training in de praktijk van deelnemers afgerond. Download hier de samenvatting effectmeting deFamilieAcademie
Mail me gerust voor het hele onderzoek.

Erna Janssen


Een reactie plaatsen

Termen ouderverstotingsproblematiek en contactverlies

logodefamilieacademievoorblad

Sinds 2012 werk ik met ouders, stiefouders, familie, kinderen en professionals die te maken hebben met ouderverstotingsproblematiek.
Een van de zaken die steeds weer terugkomt in mijn gesprekken over deze ouderverstoting, met organisaties, collega’s en de politiek, is de terminologie die gebruikt wordt met betrekking tot het gedrag van een kind die een relatie met een ouder wil verbreken, zonder dat het hier een goede reden voor heeft. Meestal gerelateerd aan het verbreken van de relatie tussen ouders.

De verschillende termen die worden gebruikt zijn regelmatig onderwerp van discussie.
Deze discussie moet zeker gevoerd worden, maar moet, naar mijn idee een inhoudelijk gesprek over de zorgen die er over opvoedsituaties zijn, niet in de weg staan.

Enkele termen die gebezigd worden:
o
udervervreemding,
ouderonthechting,
ouderverstoting,
(dreigend) contactverlies,

ouderverstotingssyndroom,
ouderverstotingsproblematiek,
Parental Alienation,
Parental Alienation Syndrome,
Parental Alienation Disorder,
Attachment Based Parental Alienation,
Child Affected by Parental Relationship Distress.

Binnen deFamilieAcademie kies ik voorlopig voor de begrippen ouderverstotingsproblematiek,
verkort tot ouderverstoting, contactverlies, kindermishandeling,
de binnen-ouder en de buiten-ouder.

Tijdens de training ouderverstoting voor de professional, gaan we hier uiteraard dieper op in.

Download hier de folder training deFamilieAcademie

Verstoten als overlevingsmechanisme
De term ouderverstoting past bij het beeld dat ik heb van een kind dat zich op een onnatuurlijke manier gedraagt. Het verstoot iemand waar het van nature loyaal aan is.
Een ouder.

Verstoten is een woord met een agressieve lading, vind ik.
In principe communiceer ik liever geweldloos dan agressief, maar in dit geval maak ik een uitzondering.
Het beeld dat ‘verstoten’ bij mij oproept, past bij het beeld dat ik krijg van kinderen die zo gebukt gaan onder de loyaliteitsproblemen naar een ouder, dat ze bijna letterlijk een stuk van zichzelf afstoten om te overleven.
Het kind blijft staande door een kant van zichzelf af te wijzen, te verstoppen, niet meer in contact te brengen enz. Het kind leert een ouder af te wijzen om zo goed mogelijk te overleven in de omstandigheden.
Kinderen die ik ontmoet en casuïstiek waarin in meekijk, laten mij zien dat een kind een “mentaal-construct” heeft gemaakt van een ouder.
Het kind heeft, gedwongen door omstandigheden, een eendimensionaal beeld gemaakt van een ouder.

Het heeft een beeld van een ouder die helemaal deugd en het heeft een beeld van een ouder die helemaal niet deugd.
Soms heeft een kind helemaal geen gevoel meer bij een ouder en het kan zich niets positiefs meer voorstellen bij die ouder.
Een ouder is als het ware buiten het kind geplaatst.
En buiten de leefwereld van een kind.

Zoals de moeder die na de scheiding te horen kreeg dat ze niet welkom was op de school van het kind. Omdat het kind bij vader woonde en vader het onprettig vond dat de school en moeder overlegden over het kind. Het kind had de juf laten weten dat ze niet meer met moeder wilde praten en heel verdrietig zou worden als juf dat wel zou doen.
Al was er sprake van gezamenlijk gezag.

Of de vader die niet meer naar de sportclub van zijn dochter durfde, al was hij haar grootste supporter voor de scheiding.
De sportclub vond het niet prettig hem daar te zien, al was hun relatie met vader uitstekend voor de scheiding van de ouders.
Het argument dat de kinderen bij woonden moeder en dat moeder het vervelend vond dat de kinderen vader zagen als zij er niet bij was en hier stress van kregen, woog zwaar voor de sportclub.
Vader wilde zijn kinderen hier niet bij betrekken en zag geen andere mogelijkheid dan niet meer verschijnen op de sportclub. Hij gaf zijn kinderen hiermee ‘rust’. Dat siert een ouder natuurlijk, maar professionals dienen zich wel af te vragen wat er aan de hand is als een kind de zenuwen krijgt van een vader die komt supporteren.

De ouder die de positie van ‘buitenstaander’ krijgt, noem ik de “de buiten-ouder”.

Dat is het beeld dat deze positie bij mij oproept.
En mijn ervaring is dat kinderen dit beeld herkennen.
De binnen-ouder is/wordt de ouder die bij de binnenwereld van het kind hoort. Het lijkt soms wel of deze ouder alle ruimte inneemt in de wereld van het kind.

Ik vind het belangrijk aan te sluiten door een beeld of een metafoor te gebruiken.
Dat past bij mijn systemische werk stijl.
Een andere reden die ik aanvoer om de termen binnen-en buiten-ouder te gebruiken, heeft te maken met een oordeel.
Binnen en buiten zijn neutrale termen.
Alle andere termen die ik (inter)nationaal terug kan vinden, vind ik een oordeel in zich hebben.

Oordelen
Denk ik bijvoorbeeld aan de termen: verzorgende versus de niet-verzorgende ouder.
Dan komen er gelijk een aantal vragen bij mij op.
Zoals: als een ouder die de dagelijkse zorg voor een kind heeft, de relatie met de andere ouder frustreert, wie is dan de verzorgende ouder?
En, is een ouder waar het kind niet woont ook perse de niet-verzorgende ouder.
Een ander voorbeeld is de manipulerende ouder versus de liefhebbende of verstoten ouder.
Hoe is het voor een kind om (later) in formele stukken iets te lezen over zijn/haar manipulerende ouder?
En een andere belangrijke vraag is volgens mij de vraag wie stelt dat vaststelt.

Zelf vind ik het belangrijk om zonder oordeel mee te kijken met een kind, tijdens en na een echtscheidingssituatie.

Of eigenlijk vind ik dit van belang in elke opvoedsituatie.
Er zijn tenslotte ook voorbeelden te over van kinderen die het zo slecht hebben gehad bij hun ouders dat ze de relatie met een van beide ouders, of beide ouders hebben verbroken.
En ook dit zie ik aan een keuze die een kind mag of zelfs moet maken.

Want wie ben ik om te bepalen dat een kind relatie moet onderhouden met een ouder die het ernstig heeft mishandeld?
Of wie ben ik om te bepalen dat een kind geen relatie moet onderhouden met een ouder die het ernstig heeft mishandeld?
Mijn werk bestaat niet uit (ver)oordelen, maar uit inleven en meedenken.
En zo redenerend is het niet aan mij, als professional, om te bepalen hoe een kind de relatie met de ouders wil vormgeven.
Daar wil ik natuurlijk wel aan toevoegen, dat ik het ook niet aan ouders vind.
Dat houdt in dat een ouder na een scheiding wel van een partner kan scheiden, maar niet van de andere ouder.
Die blijft ouder, die keuze is al eerder gemaakt.
Wat mijn werk betreft met professionals en betrokkenen ouderverstoting blijf ik vooralsnog trouw aan de termen die ik vind passen.
Tot er een universele term wordt gevonden voor het verschijnsel dat kinderen beschadigd. Dan voeg ik mij graag en gebruik die erkende term.
Even zo graag laat ik termen als binnen-ouder en de buiten-ouder vallen.
Het liefst omdat dit beeld niet meer nodig is.
Maar een goede tweede vind ik als er overeenstemming is over de naamgeving die aansluit bij de rol, positie en het gedrag van de ouder.

Erna Janssen
www.defamilieacademie.nl
info@defamilieacademie.nl
0617445612

Gratis downloads:

Blog januari 2018 Termen ouderverstoting

Elke school heeft een aantal plichten naar ouders met of zonder gezag

 


Een reactie plaatsen

Een kind is niet gediend bij het buitensluiten van één ouder


logodefamilieacademievoorblad

Een kind is niet gediend bij het buitensluiten van 1 ouder ©ernajanssen deFamilieAcademie

“Sinds derig jaar werk ik als systemisch maatschappelijk werker met gezinnen waar kindermishandeling voorkomt.
Kindermishandeling in elke vorm is schadelijk voor de ontwikkeling van een kind, daar zijn we het allemaal over eens. Professionals, ouders én kinderen.

De definitie van kindermishandeling is de afgelopen jaren bijgesteld, verruimd en geherdefinieerd. Ik pleit ervoor ouderverstoting te benaderen als kindermishandeling en te zien als schadelijk voor de ontwikkeling van een kind.

Van ouderverstoting is sprake als een kind een ouder, waarmee het voorheen een goede relatie had, zonder goede reden ineens niet meer wil zien. Bijvoorbeeld tijdens of na een (echt)scheiding.
Na een scheiding verandert er voor een kind veel in de leefomstandigheden. Vaak woont het kind niet meer bij beide ouders, waardoor de afstand vergroot tussen kind, ouder en familie. Soms wil een kind tijdens deze overgangsfase een van de ouders minder of even niet zien.
Deze milde vorm van ouderverstoting is van korte duur en wordt verholpen door goede afspraken tussen ouders. De mediator, (kinder) coach, school en hulpverlener kunnen hier alert zijn op vroeg signalen van dreigende ouderverstoting.

Als ouders samen geen goede afspraken kunnen maken over opvoeding en contact, dan wordt de kans dat een kind vervreemd raakt van een van de ouders groter. Bij de matige vorm van ouderverstoting vergroot één ouder de afstand tussen een kind en de andere ouder.
De signalen hiervan dienen zo snel mogelijk te worden herkend door de professionals die betrokken zijn bij elk kind. Denk hierbij aan de school, intern begeleider, huisarts, rechter..

Soms wordt de afstand tussen kind en ouder zodanig vergroot dat het kind zichzelf van de ouder afwendt; de ouder verstoot. Dit is de ernstige vorm van ouderverstoting, waarbij de band tussen een kind en ouder en de ontwikkeling van een kind ernstig worden verstoort door één ouder, die dit al dan niet bewust doet.
Hier hebben beide ouders hulp nodig om te leren omgaan met de opvoeding en ontwikkeling van hun kind. Het kind verdient hier in elk geval begeleiding bij het ontwikkelen van autonomie.

Bij elke vorm van ouderverstoting vergroot één ouder de afstand tussen het kind en de andere ouder. Soms vanuit een positieve intentie om voor hun kind op te komen: ‘de andere ouder is vervelend/slecht/zorgt slecht voor mijn kind’. Echter, dit is niet de manier. Beide ouders zijn al ouder, dit verandert niet meer door een scheiding.
Van ouders mag verwacht worden dat ze de pedagogische vaardigheden bezitten om hun kind te leren omgaan met beide ouders na de scheiding. Waar ouders deze vaardigheden niet bezitten, is het noodzaak hulp in te roepen. Van hulpverleners mag je verwachten dat ze beide ouders steunen en helpen om te leren gaan met het blijvende ouderschap na de scheiding.
Een kind is niet gediend bij het buitensluiten van één ouder. Een kind verdient hulp bij het leren omgaan met een scheiding, rouw, loyaliteiten en het relatie onderhouden met beide ouders. Dit zijn pittige thema’s en hulp is op zijn plaats.

Helaas komt het ook voor dat er geen positieve intentie ten grondslag ligt aan het vergroten van de afstand tussen kind en ouder.
Dan staat het eigenbelang van één ouder op de voorgrond.
Dat kan gemakzucht zijn: ‘als ik de enige ouder ben hoef ik niet te overleggen over de opvoeding’, ‘iedereen mag weten hoe vervelend mijn ex is’, of egoïsme: ‘de andere ouder is maar lastig, ik heb geen behoefte aan pottenkijkers‘, ‘ik ben de betere ouder’.
In deze gevallen zie je dat één ouder bewust buitengesloten wordt. De ouder die op eigen initiatief tot de binnen cirkel van het kind gaat behoren, beloont het kind als het afstand neemt van de ouder die buitengehouden dient te worden. De omgeving werkt hier vaak aan mee door niet meer (of slecht) te praten over de buitengesloten ouder.
Of door slechts één ouder te informeren over de schoolresultaten, huisartsbezoek of het gesprek met een coach. Niet het kind kiest dan hoe het de relatie met de beide ouders vorm wil geven na de scheiding, maar een (binnen)ouder kiest vóór het kind. Het systeem corrigeert hier niet (voldoende) in.
De hechting van een kind aan de (buitengehouden) ouder wordt dan ondergeschikt gemaakt aan de eigen belangen van één ouder. En hechtingsproblematiek is schadelijk voor de ontwikkeling van een kind. Het kind ‘moet’ dan één ouder afwijzen, om de andere ouder te kunnen behouden. Het probeert op deze manier aan de pijn van rouw en het loyaliteitsconflict te ontkomen.
Hoe komt het dat wij het één ouder toestaan het kind in de binnencirkel te trekken en de andere ouder buiten te sluiten? Waarom staan wij toe dat een kind kiest voor contact met slechts één ouder als daar geen (feitelijk, bewijsbare) reden voor is?
Wat is er voor nodig om kinderen te leren omgaan met beide ouders, als die niet goed met elkaar omgaan? Een ex-ouder bestaat immers niet. Is het niet per definitie kindermishandeling als vóór een kind beslist wordt dat een relatie met beide ouders niet nodig is? En betekent een (loyaliteits-) conflict vermijden eigenlijk wel dat een (loyaliteits-) conflict verdwijnt?
Op die vragen geven en zoeken wij antwoorden binnen de FamilieAcademie.”

De training ouderverstoting voor professionals start op 1 februari 2019
Download hier de folder training februari 2019.


Link blog Mary Sjabbens: http://www.marysjabbens.nl/blog/een-kind-is-niet-gediend-bij-het-buitensluiten-van-een-ouder/


Een reactie plaatsen

een verkennend onderzoek naar factoren die bijdragen aan oudervervreemding

Ik heb graag meegewerkt aan het verkennend onderzoek van Ivor Brinkman. Als licentiehouder Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling heb ik meegelezen en mijn visie gedeeld.
Een onthechtscheiding en ouderverstoting/oudervervreemding vallen onder de Meldcode.

Een verkennend onderzoek naar factoren die bijdragen aan oudervervreemding_vijftien vragen en aanbevelingen

Erna Janssen
http://www.defamilieacademie.nl

Downloaden en delen wordt op prijs gesteld


Een reactie plaatsen

Ervaring van een stiefmoeder

logodefamilieacademiedrukwerkdeal
Zowel ouders, als stiefouders en kinderen melden zich bij regelmaat voor een sessie over ouderverstoting.
Hieronder de testimonial van een stiefmoeder die samen met haar nieuwe partner een aantal malen op gesprek kwam.Omdat wij te maken hebben met ouderverstotingsproblematiek, hebben wij onlangs Erna Janssen benaderd om met haar te overleggen hoe wij het beste konden handelen in het belang van de kinderen.
Ook omdat we er moeite mee hadden het gebeurde een plaats in ons leven te geven.

Wij hebben de samenwerking met Erna als bijzonder prettig ervaren.
Zij stelde kritische vragen op een coachende wijze en deelde haar inzichten als professioneel hulpverlener met ons.
Zij had respect voor onze keuze om niet langer te vechten voor omgang met de kinderen, omdat wij vonden dat ze te veel belast werden, maar gaf ons tegelijkertijd tips en ideeën over wat we nog wél voor de kinderen konden doen.
Het was voor ons een verademing om te praten met iemand die ouderverstoting wél als zodanig herkent en erkent, na drie jaar ervaring met Jeugdzorg, waar men hiervoor niet opgeleid is en dus ook niet de juiste manier van handelen kent.


Een reactie plaatsen

casus ouderverstoting

Casus februari 2015

Aanmelding
De vader van een 11 jarig meisje en stiefmoeder, met eigen kinderen; goed contact ex-partner en co-ouderschap.
Vader en moeder zijn 5 jaar geleden gescheiden na een huwelijk van 7 jaar.
Moeder is 4 jaar geleden hertrouwd,
Vader heeft sinds 2 jaar een partner.
Er is een ouderschapsplan opgesteld;
Vader haalt zijn dochter elke week op van donderdag tot en met zondagmiddag en brengt haar terug.
De vakanties zijn verdeeld over het aantal dagen.

Sinds 3 jaar wil de dochter, aldus moeder, liever niet meer bij vader slapen.
Hierdoor komt de bezoekregeling bij vader steeds meer in de knel.
Jeugdzorg heeft een onderzoek bij alle partijen gedaan.
De dochter is een jaar geleden gestart met een psychologe, met als voornaamste doel:
boven water krijgen waarom dit meisje niet meer bij haar vader wil slapen. De bezoekregeling staat al langere tijd onder druk. Regelmatig gaat de dochter niet mee met vader als hij haar op komt halen, met allerlei verschillende redenen.  Moeder geeft aan “haar kind niet te willen dwingen mee te gaan”. Moeder denkt dat het meisje bang is voor vader. Doorvragen op “bang” levert geen concrete voorbeelden/situaties op.
Moeder heeft begin 2015 een verzoek ingediend bij de rechtbank om de bezoekregeling stop te zetten.
Een gedragsdeskundige van de Raad vd Kinderbescherming heeft de opdracht gekregen alle partijen te bezoeken (thuis).
De dochter is niet gehoord, wel zijn de bijeenkomsten met de psychologe geëvalueerd.

In dit kader neemt de gedragsdeskundige (raadsonderzoeker) tevens contact met mij op en neemt mijn bevindingen mee in haar rapport. Ik kreeg van vader schriftelijke toestemming vrijelijk te spreken over onze bijeenkomsten en deze casus anoniem te verspreiden. Ook de psycholoog neemt contact met mij op voor overleg. Moeder, stiefvader en dochter heb ik niet gezien.

Vader en stiefmoeder melden zich via mijn netwerk n.a.v. mijn oudervervreemdingservaring.
Vader is erg bang het contact met zijn kind kwijt te raken.
Hij maakt zich er grote zorgen over dat zijn dochter tijdens bezoeken aan hem en stiefmoeder een tevreden indruk maakt, maar als ze weer naar huis gaat vertelt ze aan haar moeder hoe vervelend ze het bezoek heeft gevonden.
Ook heeft de dochter na een bezoek, met toestemming van moeder, een brief vol scheldwoorden naar vader gestuurd.
(brief is gezien door alle partijen).

Onze bijeenkomsten:
* middels 2 bijeenkomsten van 2 uur breng ik met de stiefouders de partijen rond de dochter in kaart.
* het doel is om krachten om dit meisje heen te bundelen.
* we onderzoeken valkuilen die loyaliteitsconflicten en ouderverstoting mogelijk in de hand kunnen werken.
* vader stemt toe met een training “onderhandelingstechnieken en conflicthantering”. Hij is erg boos om’dat hij zich buiten spel gezet voelt en is erg bang om zijn dochter te verliezen. Zijn gesprekstechnieken met betrokken hulpverleners en zijn ex-partner zijn niet helpend.
* De psycholoog zal worden vervangen, zij blijkt een collega van stiefvader. Een nieuwe psycholoog zal haar therapie richten op in stand houden van het contact vader en dochter en omgaan met loyaliteitsconflicten.
* Het halen en brengen wordt aangepast; moeder zal haar dochter brengen, vader brengt haar terug naar huis.
* De raadsonderzoeker herkent mijn zorg en neemt die mee in de rapportage naar de rechter.
* De effecten van deze samenwerking op het gezin van moeder heb ik niet vernomen.
De rechter stelt voor i.p.v. een uitspraak over de bezoekregeling eerst een bijzondere curator aan te stellen om ook dit meisje te horen.
Het is duidelijk geworden dat dit kind een stem verdiend in de hele geschiedenis.
Dit kan het beste gebeuren door een onafhankelijke partij aangewezen door een rechter.

wordt vervolgd….


Een reactie plaatsen

Ervaring van een collega

Hoe ziet dat er nou uit, zo’n samenwerking in het kader van de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling en oudervervreemding/ouderverstoting. Die vraag krijg ik vaak.
Hieronder een testimonial.

Recent heb ik als kinder-/jeugdtherapeut samengewerkt met Erna; het werkt!

In de begeleiding van een jongen van 9 jaar liep ik aan tegen gescheiden ouders die het nog slechts over weinig dingen eens waren… M.n. in hun visie over opvoeden waren de verschillen groot. De situatie werd gecompliceerd doordat er aan weerszijden een partner was die er ook weer zo zijn/haar mening op nahield. Met alle gevolgen van dien. De jongen zat in de knel en wilde sinds een half jaar liever niet meer bij zijn vader blijven slapen. Moeder steunde haar zoon hierin. Ik wist dat ik hem niet zou kunnen begeleiden als de communicatie tussen ouders niet zou verbeteren. Ik heb daarom aan ouders de optie voorgelegd om naar Erna te gaan. Al na het tweede gesprek dat zij met ouders had,  sliep de jongen weer met succes bij vader. Iets waar álle betrokkenen erg blij mee waren!

Erna heeft met ouders de verschillende opties doorgenomen over hoe zij hun ouderschap vorm kunnen geven en liet de ouders daarin keuzes maken. Al snel waren een aantal thema’s helder die een rol speelden. Parallel aan de ouderbegeleiding bij Erna, werkte ik met deze jongen aan dezelfde thema’s  (omgaan met gevoelens van jezelf en een ander, boosheid en grenzen).

In een later stadium zijn ook de wederzijdse partners betrokken. Soms liepen de gemoederen hoog op. Erna wist altijd met respect voor ieder als persoon, de dingen te benoemen. Ook daar waar het gaat om dingen die al snel negatief geïnterpreteerd worden (denk aan dingen als over grenzen gaan, woede, wie heeft het voor het zeggen, verantwoordelijkheid nemen of juist niet).

Met haar systemische blik wist zij helder te maken wat ieders rol was en de invloed en betekenis die dat had voor anderen. Vier gesprekken later lag óp tafel te wat er aan de hand was (i.p.v. dat dat van onder de tafel een negatieve invloed had). Van hieruit kunnen betrokkenen in stapjes weer verder.

Zo hebben we de stappen van de Meldcode Huiselijk Geweld en Kindermishandeling gevolgd t/m stap 3 en is een officiële melding niet nodig geweest.

Informatie nav de casus @ernajanssen

De eerste signalen van oudervervreemding:

Kindsignalen
* kind wil niet meer bij vader slapen, kan niet goed uitleggen waarom niet
* kind zegt bang te zijn (geworden van vader), kan niet goed uitleggen waarom (geen concrete voorbeelden geven)
* als het kind bij vader is lijkt het zich fijn te voelen. Bij moeder benoemt hij weer angst en “wil niet”.

Oudersignalen
* moeder steunt de wens van het kind
* vader wordt steeds machtelozer en wordt bozer
* belafspraken worden door het kind niet meer nagekomen, moeder grijpt hier niet op in. (“ik kan mijn kind toch niet dwingen?”)
* het kind zegt vaker niet naar vader te willen. Kan geen redenen geven aan therapeut waarom niet (meer)

Relatiesignalen
* De ouders hebben niet regelmatig samen een gesprek over de opvoeding van het kind
* ouders hebben (verborgen) strijd over de regels, opvoeding, grenzen aan gedrag
* moeder is nogal boos op vader (verborgen)
* moeder begrijpt eigenlijk wel waarom haar kind niet meer naar vader wil
* beide stiefouders staan achter hun partner, voelen zich machteloos
* vaders partner ziet het verdriet en is boos op moeder en boos op het gedrag van het kind (zo wil zij zich natuurlijk niet voelen!)

Heb jij ook zo’n casus?
Ik werk graag samen.