de FamilieAcademie

Blogs ouderverstoting en kindermishandeling


Een reactie plaatsen

wat is dat toch met de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling

Vanaf 2012 werk ik met de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling en maak ik die op maat voor diverse groepen.
Vanaf 1 juli 2013 is de Meldcode verplicht voor elke professional die werkt met ouders en/of kinderen. Dit zijn in Nederland 1.000.000 professionals.
Regelmatig vragen professionals mij naar het belang van een training op maat.
Immers, de 5 stappen van het protocol waar de Meldcode uit bestaat, zijn duidelijk omschreven en gratis te downloaden via het ministerie VWS. Waarom dan een training volgen?

Er zijn een aantal redenen die pleiten voor een training op maat.
Ten eerste omdat het voor elke professional naar is om kindermishandeling te ontmoeten in de praktijk.
Ten tweede omdat het niet altijd gelijk duidelijk is wat de vraag is achter de vraag van een kind of ouder die zich bij jou aanmeldt. Het vraagt oefenen en ervaren om signalen te herkennen, te beschrijven, te benoemen en te bespreken.
Ten derde leer je het werken met mensen in de praktijk.
Net zoals een goede zweminstructie je niet leert zwemmen als je niet in het water ligt, leer je signalen herkennen en bespreekbaar maken door dit te oefenen in de praktijk.

Oefenen met de Meldcode op maat kan binnen je netwerk, maar uiteraard ook binnen je beroepsgroep, of op je opleiding.
Stel je werkt als mediator regelmatig met kinderen van gescheiden ouders. Je casuïstiek bespreken binnen de groep netwerkpartners die allemaal met dit kind en deze ouders te maken hebben, vergroot de kans op juist signaleren.
Netwerken en samenwerken zijn van groot belang om kindermishandeling en huiselijk geweld af te laten nemen.

Of je werkt als kindercoach en samen met andere kindercoaches wil je oefenen met jullie casuïstiek. Door professioneel uit te wisselen en de Meldcode te leren gebruiken ter professionalisering.

Of je volgt een opleiding tot sociale of juridische professional en je hebt de Meldcode training al gevolgd voor een andere professie.
Bijv. de lerares lagere school die kindercoach wil worden;
Of de psycholoog die een familiemediator opleiding volgt;
De maatschappelijk werker die als zelfstandige start.
(Ook als je een opleiding volgt, waar de Meldcode geen onderdeel is van het programma, kun je mijn basistraining aanvragen)

Om goed te leren signaleren, samenwerken en netwerken met elke casus kindermishandeling of huiselijk geweld is oefenen en trainen op maat van belang.
Als systemisch werker hoor ik uit de praktijk ook terug dat de samenwerking beter verloopt als je weet hoe je de Meldcode inzet.
Kindermishandeling stoppen vraagt van elke professional een gedegen plan, een protocol. De 5 stappen van het protocol zijn identiek voor alle professionals.
De inhoud van de casus, de signalen die jij op merkt horen bij jouw doelgroep, passen binnen jouw netwerk en vragen om zicht op jouw samenwerkingspartners.

Mijn ervaring met de training Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling op maat:
Post-hbo kinder- en jeugdtherapeuten (in opleiding);
Kindercoaches (in opleiding);
Coaches;
Opvoedcoaches en gezinscoaches;
Pubercoaches in opleiding;
Supervisiegroepen sociale professionals;
Kindbehartigers;
Maatschappelijk werkers;
Diverse groepen netwerkpartners;
Psychiatrisch medewerkers en social workers op Aruba;
Politie, justitie, psychologen, leraren en leraressen lagere scholen op Aruba;
Bijzondere curator jeugdzaken (logavak) in opleiding;
De Familie mediator; de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling en ouderverstoting voor professionals ©defamilieacademie;
Ervaringsdeskundige (stief) ouders ouderverstoting ©defamilieacademie

Heb je een vraag over de Meldcode binnen jouw opleiding, netwerk, supervisiegroep of werk?
Ik luister graag en denk mee.
0617445612
info@er-na.eu
http://www.er-na.eu
http://www.defamilieacademie.nl “leer over ouderverstoting”
logobenedendijk

 


Een reactie plaatsen

casus ouderverstoting

Casus februari 2015

Aanmelding
De vader van een 11 jarig meisje en stiefmoeder, met eigen kinderen; goed contact ex-partner en co-ouderschap.
Vader en moeder zijn 5 jaar geleden gescheiden na een huwelijk van 7 jaar.
Moeder is 4 jaar geleden hertrouwd,
Vader heeft sinds 2 jaar een partner.
Er is een ouderschapsplan opgesteld;
Vader haalt zijn dochter elke week op van donderdag tot en met zondagmiddag en brengt haar terug.
De vakanties zijn verdeeld over het aantal dagen.

Sinds 3 jaar wil de dochter, aldus moeder, liever niet meer bij vader slapen.
Hierdoor komt de bezoekregeling bij vader steeds meer in de knel.
Jeugdzorg heeft een onderzoek bij alle partijen gedaan.
De dochter is een jaar geleden gestart met een psychologe, met als voornaamste doel:
boven water krijgen waarom dit meisje niet meer bij haar vader wil slapen. De bezoekregeling staat al langere tijd onder druk. Regelmatig gaat de dochter niet mee met vader als hij haar op komt halen, met allerlei verschillende redenen.  Moeder geeft aan “haar kind niet te willen dwingen mee te gaan”. Moeder denkt dat het meisje bang is voor vader. Doorvragen op “bang” levert geen concrete voorbeelden/situaties op.
Moeder heeft begin 2015 een verzoek ingediend bij de rechtbank om de bezoekregeling stop te zetten.
Een gedragsdeskundige van de Raad vd Kinderbescherming heeft de opdracht gekregen alle partijen te bezoeken (thuis).
De dochter is niet gehoord, wel zijn de bijeenkomsten met de psychologe geëvalueerd.

In dit kader neemt de gedragsdeskundige (raadsonderzoeker) tevens contact met mij op en neemt mijn bevindingen mee in haar rapport. Ik kreeg van vader schriftelijke toestemming vrijelijk te spreken over onze bijeenkomsten en deze casus anoniem te verspreiden. Ook de psycholoog neemt contact met mij op voor overleg. Moeder, stiefvader en dochter heb ik niet gezien.

Vader en stiefmoeder melden zich via mijn netwerk n.a.v. mijn oudervervreemdingservaring.
Vader is erg bang het contact met zijn kind kwijt te raken.
Hij maakt zich er grote zorgen over dat zijn dochter tijdens bezoeken aan hem en stiefmoeder een tevreden indruk maakt, maar als ze weer naar huis gaat vertelt ze aan haar moeder hoe vervelend ze het bezoek heeft gevonden.
Ook heeft de dochter na een bezoek, met toestemming van moeder, een brief vol scheldwoorden naar vader gestuurd.
(brief is gezien door alle partijen).

Onze bijeenkomsten:
* middels 2 bijeenkomsten van 2 uur breng ik met de stiefouders de partijen rond de dochter in kaart.
* het doel is om krachten om dit meisje heen te bundelen.
* we onderzoeken valkuilen die loyaliteitsconflicten en ouderverstoting mogelijk in de hand kunnen werken.
* vader stemt toe met een training “onderhandelingstechnieken en conflicthantering”. Hij is erg boos om’dat hij zich buiten spel gezet voelt en is erg bang om zijn dochter te verliezen. Zijn gesprekstechnieken met betrokken hulpverleners en zijn ex-partner zijn niet helpend.
* De psycholoog zal worden vervangen, zij blijkt een collega van stiefvader. Een nieuwe psycholoog zal haar therapie richten op in stand houden van het contact vader en dochter en omgaan met loyaliteitsconflicten.
* Het halen en brengen wordt aangepast; moeder zal haar dochter brengen, vader brengt haar terug naar huis.
* De raadsonderzoeker herkent mijn zorg en neemt die mee in de rapportage naar de rechter.
* De effecten van deze samenwerking op het gezin van moeder heb ik niet vernomen.
De rechter stelt voor i.p.v. een uitspraak over de bezoekregeling eerst een bijzondere curator aan te stellen om ook dit meisje te horen.
Het is duidelijk geworden dat dit kind een stem verdiend in de hele geschiedenis.
Dit kan het beste gebeuren door een onafhankelijke partij aangewezen door een rechter.

wordt vervolgd….


Een reactie plaatsen

Ervaring van een collega

Hoe ziet dat er nou uit, zo’n samenwerking in het kader van de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling en oudervervreemding/ouderverstoting. Die vraag krijg ik vaak.
Hieronder een testimonial.

Recent heb ik als kinder-/jeugdtherapeut samengewerkt met Erna; het werkt!

In de begeleiding van een jongen van 9 jaar liep ik aan tegen gescheiden ouders die het nog slechts over weinig dingen eens waren… M.n. in hun visie over opvoeden waren de verschillen groot. De situatie werd gecompliceerd doordat er aan weerszijden een partner was die er ook weer zo zijn/haar mening op nahield. Met alle gevolgen van dien. De jongen zat in de knel en wilde sinds een half jaar liever niet meer bij zijn vader blijven slapen. Moeder steunde haar zoon hierin. Ik wist dat ik hem niet zou kunnen begeleiden als de communicatie tussen ouders niet zou verbeteren. Ik heb daarom aan ouders de optie voorgelegd om naar Erna te gaan. Al na het tweede gesprek dat zij met ouders had,  sliep de jongen weer met succes bij vader. Iets waar álle betrokkenen erg blij mee waren!

Erna heeft met ouders de verschillende opties doorgenomen over hoe zij hun ouderschap vorm kunnen geven en liet de ouders daarin keuzes maken. Al snel waren een aantal thema’s helder die een rol speelden. Parallel aan de ouderbegeleiding bij Erna, werkte ik met deze jongen aan dezelfde thema’s  (omgaan met gevoelens van jezelf en een ander, boosheid en grenzen).

In een later stadium zijn ook de wederzijdse partners betrokken. Soms liepen de gemoederen hoog op. Erna wist altijd met respect voor ieder als persoon, de dingen te benoemen. Ook daar waar het gaat om dingen die al snel negatief geïnterpreteerd worden (denk aan dingen als over grenzen gaan, woede, wie heeft het voor het zeggen, verantwoordelijkheid nemen of juist niet).

Met haar systemische blik wist zij helder te maken wat ieders rol was en de invloed en betekenis die dat had voor anderen. Vier gesprekken later lag óp tafel te wat er aan de hand was (i.p.v. dat dat van onder de tafel een negatieve invloed had). Van hieruit kunnen betrokkenen in stapjes weer verder.

Zo hebben we de stappen van de Meldcode Huiselijk Geweld en Kindermishandeling gevolgd t/m stap 3 en is een officiële melding niet nodig geweest.

Informatie nav de casus @ernajanssen

De eerste signalen van oudervervreemding:

Kindsignalen
* kind wil niet meer bij vader slapen, kan niet goed uitleggen waarom niet
* kind zegt bang te zijn (geworden van vader), kan niet goed uitleggen waarom (geen concrete voorbeelden geven)
* als het kind bij vader is lijkt het zich fijn te voelen. Bij moeder benoemt hij weer angst en “wil niet”.

Oudersignalen
* moeder steunt de wens van het kind
* vader wordt steeds machtelozer en wordt bozer
* belafspraken worden door het kind niet meer nagekomen, moeder grijpt hier niet op in. (“ik kan mijn kind toch niet dwingen?”)
* het kind zegt vaker niet naar vader te willen. Kan geen redenen geven aan therapeut waarom niet (meer)

Relatiesignalen
* De ouders hebben niet regelmatig samen een gesprek over de opvoeding van het kind
* ouders hebben (verborgen) strijd over de regels, opvoeding, grenzen aan gedrag
* moeder is nogal boos op vader (verborgen)
* moeder begrijpt eigenlijk wel waarom haar kind niet meer naar vader wil
* beide stiefouders staan achter hun partner, voelen zich machteloos
* vaders partner ziet het verdriet en is boos op moeder en boos op het gedrag van het kind (zo wil zij zich natuurlijk niet voelen!)

Heb jij ook zo’n casus?
Ik werk graag samen.

 


Een reactie plaatsen

Ervaring buiten-ouder; vader

Feedback nav een sessie met een vader en zijn partner over ouderverstoting

Na ons intensief gesprek van 3 uur, hebben wij volop de gelegenheid gehad onze indrukken te verwerken en met elkaar te bespreken. Het heeft vast zo moeten zijn dat we nu pas, zo’n 10 jaar na dato en vele therapeuten en leeswerk verder, het onderwerp PAS zo intensief en verhelderend hebben kunnen bespreken.
De afgelopen jaren is het mij, als vader, kennelijk gelukt om mijn boosheid, mijn machteloosheid en verdriet terug te brengen tot “normale” proporties, waardoor ruimte is gekomen voor andere inzichten, maar vooral is er ruimte gekomen om  andere emoties toe te laten.

In het recente verleden kon ik nauwelijks over dit onderwerp spreken of denken zonder wraakgevoelens naar mijn ex-vrouw te hebben en zonder in verdriet en in het door jou benoemde gevoel van machteloosheid te schieten.
Tijdens de sessie met jou voelde ik me volkomen op mijn gemak en was er ruimte om heel anders tegen dit onderwerp aan te kijken.
Jouw uitleg door mijn positie in het “systeem” te plaatsen en daarbij nadrukkelijk te stellen dat ik daar nooit alleen voor verantwoordelijk voor kan zijn, was een openbaring.
Over die positie van mij, in dat systeem, heb en ik veel na gesproken en dit begint nu ook een beetje bij me te “landen”.
Zo blijk ik mezelf jarenlang verantwoordelijk gehouden te hebben gehouden, voor het gedrag van alles en iedereen, die gereageerd hebben op de nieuw ontstane situatie na mijn feitelijke scheiding. Inclusief mijn eigen kinderen.

De rol die jij alle anderen in het systeem toedicht, vertelt mij dat ik niet de enige ben die dit systeem “onderhoud”.
Het laat mij ook zien dat iedereen in staat zouden kunnen zijn om een verandering aan te brengen. Het biedt mij de kans om ook eens te zien hoe de anderen hun rol vervullen, maar net als ik, ook niet verantwoordelijk kunnen zijn voor de werking van het hele  “systeem”. We doen allemaal een beetje.

Er zijn door jou meer aanwijzingen en uitspraken gedaan die verhelderend gewerkt hebben en waar ik in de komende tijd meer over wil gaan ontdekken.
Eén daarvan is je uitleg over het mechanisme van  “vervreemding” en “verstoting”.
De processen die ik nu beter herken, ook uit mijn eigen verleden.
Ik blijf op zoek naar redenen en oorzaken van PAS.
Ik volg jouw redenering, omdat ik blijf zoeken naar mogelijkheden in mijn relatie tot mijn volwassen zoons.
Ik hoop dat er positieve bewegingen mogelijk zijn, al zien wij elkaar al jaren niet.

Dit is anders dan voorheen.
Omdat ik het eerder mijn kinderen (eigenlijk) kwalijk nam dat zij zich gedragen zoals ze nu doen, al weet ik (met mijn hoofd) natuurlijk wel dat ik hen niets kan verwijten.
Dit komt na ons gesprek in een ander perspectief te staan.

Met mijn verkregen nieuwe inzicht ga ik me de komende tijd voorbereiden op het gesprek met mijn jongste zoon.
Ik ben hoopvol, maar vooral ook bevrijd van ons oude verhaal.

Duim voor onze toekomst.