de FamilieAcademie

Blogs ouderverstoting en kindermishandeling


Een reactie plaatsen

Start geaccrediteerde training “ouderverstoting voor professionals” 31-1-2020

Training ouderverstoting voor professionals #SKjeugd 37,0 pe
“Van ouderverstoting is sprake als een kind het contact met een ouder waarmee het voorheen een goede relatie had, wil verbreken, onder invloed van de omgeving.
Het kind raakt in een innerlijk conflict en om de pijn hiervan te vermijden kiest het kind tégen de ene en vóór de andere ouder.
Deze overlevingsstrategie staat een gezonde ontwikkeling van een kind in de weg.
Soms manifesteert ouderverstoting zich pas jaren na de feitelijke scheiding.” ©ernajanssen
Erna Janssen ontwikkelde haar Systemische Methodiek Ouderverstoting en schreef de training ouderverstoting voor professionals, om ouderverstoting op de kaart te zetten en aan te tonen dat deze vorm van kindermishandeling gestopt kan worden.
En nee, dat is niet ingewikkeld, dat is vakwerk.

Tijdens de gastles verzorgt Mark Maasakkers, orthopedagoog en oud-deelnemer van de training, de presentatie “kennis van ouderverstoting,
werken met de MASIC en rechten en plichten van ouders en organisaties”.
Een Jeugdbeschermer die de training volgde en werkt met de Systemische Methodiek Ouderverstoting ©ernajanssen bespreekt een casus.

Na afloop van de training heeft de deelnemer:
• kennis van ouderverstoting;
• weet van theoretische grondleggers en experts o.a. dr. Childress en Woodall;
• zicht op signalen van ouderverstoting van kinderen en ouders;
• kennis van de verschillende niveaus van ouderverstoting;
• kennis van patronen die ouderverstoting in de hand werken;
• handvatten om zorgelijke signalen te benoemen naar ouders;
• geleerd de Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling ©ernajanssen in te zetten;
• inzicht in het belang van het gebruik van de MASIC;
• geoefend met de Systemische Methodiek Ouderverstoting ©ernajanssen;
• geoefend met een systemische intake;
• geoefend met waarheidsvinding;
• geoefend met gesprekstechnieken om ouderverstoting bespreekbaar te maken;
• kennis van de (Internationale) rechten van het kind;
• een eigen visie op contactverlies tussen één ouder en kind ontwikkeld;

Deze training werd eerder gevolgd door de Raad voor de Kinderbescherming, Stichting MEE, kindertherapeuten, (ortho-) pedagogen, I.A.G-ers,
NIP-psychologen Veilig Thuis, Jeugdbescherming, family-mediators, diverse gemeenten en vertrouwenspersonen basisscholen.

Neem contact op met je werkgever voor een mogelijke vergoeding van dit traject.

Meld jij je voor 1 januari 2020 definitief aan voor de training “ouderverstoting voor professionals”, dan ontvang je 5% vroegboekkorting.
Download hier folder training ouderverstoting voor professionals 2020
Delen is fijn!

werledwijd web


Een reactie plaatsen

Artikel #BPSW Parental Alienation Awareness Day 25 april #ouderverstoting

logodefamilieacademievoorblad

“Als kinderen onder druk van hun omgeving aangeven dat zij een van hun ouders niet meer willen zien, wordt dat ook wel ouderverstoting genoemd, een specifieke vorm van
kindermishandeling. Professionals weten er weinig van af. Daarom vraagt Erna Janssen er hier aandacht voor.”

De beroepsorganisatie voor sociale professionals #BPSW verzocht mij een artikel te schrijven over ouderverstoting en vandaag is een goede dag om dit te delen.
Dit artikel is verschenen in Vakblad Sociaal Werk April 2019, Volume 20, nummer 2.
https://www.bsl.nl/shop/maatwerk-12459c.html

“Sinds 2012 werk ik met ouders, kinderen en professionals die met een specifieke vorm van kindermishandeling te maken hebben: het contactverlies tussen een kind en een ouder voor, tijdens of na een scheiding.
Dit wordt wel het Parental Alienation Syndrome (PAS) genoemd, en er zijn meerdere mooie afkortingen voor zoals CAPRD of AB-PA. In het Nederlands
worden termen gebruikt als oudervervreemding of ouderverstotingssyndroom of
-problematiek. Ik kies op basis van mijn ervaring met deze problematiek voor dat laatste en kort het voor het gemak af tot ouderverstoting.
Van ouderverstoting is sprake als een kind het contact met een ouder, met wie het voorheen een goede relatie had, wil verbreken onder invloed van de omgeving.
Het kind raakt in een innerlijk conflict en om de pijn hiervan te vermijden, kiest het kind tégen de ene, en vóór de andere ouder. Deze overlevingsstrategie staat een gezonde ontwikkeling in de weg.

Afzonderlijk van elkaar
Ik kwam voor het eerst in aanraking met mensen met deze problemen na een aantal sessies ‘lastige’ oudergesprekken, waar een oud-student Kindertherapie
mij voor inschakelde. Het lukt de kindertherapeut (KT) niet om beide ouders aan tafel te
krijgen in het belang van hun kind. Het kind, 9 jaar, had aangegeven zijn vader……….
download hier het hele artikel ……….
Janssen2019_Article_Ouderverstoting

Ben je als professional of organisatie geïnteresseerd in een training over ouderverstoting, neem dan contact met mij op: info@defamilieacademie.nl.
Er zijn nog 3 plaatsen voor de training die start in mei. folder training mei 2019.

 


Een reactie plaatsen

Termen ouderverstotingsproblematiek en contactverlies

logodefamilieacademievoorblad

Sinds 2012 werk ik met ouders, stiefouders, familie, kinderen en professionals die te maken hebben met ouderverstotingsproblematiek.
Een van de zaken die steeds weer terugkomt in mijn gesprekken over deze ouderverstoting, met organisaties, collega’s en de politiek, is de terminologie die gebruikt wordt met betrekking tot het gedrag van een kind die een relatie met een ouder wil verbreken, zonder dat het hier een goede reden voor heeft. Meestal gerelateerd aan het verbreken van de relatie tussen ouders.

De verschillende termen die worden gebruikt zijn regelmatig onderwerp van discussie.
Deze discussie moet zeker gevoerd worden, maar moet, naar mijn idee een inhoudelijk gesprek over de zorgen die er over opvoedsituaties zijn, niet in de weg staan.

Enkele termen die gebezigd worden:
o
udervervreemding,
ouderonthechting,
ouderverstoting,
(dreigend) contactverlies,

ouderverstotingssyndroom,
ouderverstotingsproblematiek,
Parental Alienation,
Parental Alienation Syndrome,
Parental Alienation Disorder,
Attachment Based Parental Alienation,
Child Affected by Parental Relationship Distress.

Binnen deFamilieAcademie kies ik voorlopig voor de begrippen ouderverstotingsproblematiek,
verkort tot ouderverstoting, contactverlies, kindermishandeling,
de binnen-ouder en de buiten-ouder.

Tijdens de training ouderverstoting voor de professional, gaan we hier uiteraard dieper op in.

Download hier de folder training deFamilieAcademie

Verstoten als overlevingsmechanisme
De term ouderverstoting past bij het beeld dat ik heb van een kind dat zich op een onnatuurlijke manier gedraagt. Het verstoot iemand waar het van nature loyaal aan is.
Een ouder.

Verstoten is een woord met een agressieve lading, vind ik.
In principe communiceer ik liever geweldloos dan agressief, maar in dit geval maak ik een uitzondering.
Het beeld dat ‘verstoten’ bij mij oproept, past bij het beeld dat ik krijg van kinderen die zo gebukt gaan onder de loyaliteitsproblemen naar een ouder, dat ze bijna letterlijk een stuk van zichzelf afstoten om te overleven.
Het kind blijft staande door een kant van zichzelf af te wijzen, te verstoppen, niet meer in contact te brengen enz. Het kind leert een ouder af te wijzen om zo goed mogelijk te overleven in de omstandigheden.
Kinderen die ik ontmoet en casuïstiek waarin in meekijk, laten mij zien dat een kind een “mentaal-construct” heeft gemaakt van een ouder.
Het kind heeft, gedwongen door omstandigheden, een eendimensionaal beeld gemaakt van een ouder.

Het heeft een beeld van een ouder die helemaal deugd en het heeft een beeld van een ouder die helemaal niet deugd.
Soms heeft een kind helemaal geen gevoel meer bij een ouder en het kan zich niets positiefs meer voorstellen bij die ouder.
Een ouder is als het ware buiten het kind geplaatst.
En buiten de leefwereld van een kind.

Zoals de moeder die na de scheiding te horen kreeg dat ze niet welkom was op de school van het kind. Omdat het kind bij vader woonde en vader het onprettig vond dat de school en moeder overlegden over het kind. Het kind had de juf laten weten dat ze niet meer met moeder wilde praten en heel verdrietig zou worden als juf dat wel zou doen.
Al was er sprake van gezamenlijk gezag.

Of de vader die niet meer naar de sportclub van zijn dochter durfde, al was hij haar grootste supporter voor de scheiding.
De sportclub vond het niet prettig hem daar te zien, al was hun relatie met vader uitstekend voor de scheiding van de ouders.
Het argument dat de kinderen bij woonden moeder en dat moeder het vervelend vond dat de kinderen vader zagen als zij er niet bij was en hier stress van kregen, woog zwaar voor de sportclub.
Vader wilde zijn kinderen hier niet bij betrekken en zag geen andere mogelijkheid dan niet meer verschijnen op de sportclub. Hij gaf zijn kinderen hiermee ‘rust’. Dat siert een ouder natuurlijk, maar professionals dienen zich wel af te vragen wat er aan de hand is als een kind de zenuwen krijgt van een vader die komt supporteren.

De ouder die de positie van ‘buitenstaander’ krijgt, noem ik de “de buiten-ouder”.

Dat is het beeld dat deze positie bij mij oproept.
En mijn ervaring is dat kinderen dit beeld herkennen.
De binnen-ouder is/wordt de ouder die bij de binnenwereld van het kind hoort. Het lijkt soms wel of deze ouder alle ruimte inneemt in de wereld van het kind.

Ik vind het belangrijk aan te sluiten door een beeld of een metafoor te gebruiken.
Dat past bij mijn systemische werk stijl.
Een andere reden die ik aanvoer om de termen binnen-en buiten-ouder te gebruiken, heeft te maken met een oordeel.
Binnen en buiten zijn neutrale termen.
Alle andere termen die ik (inter)nationaal terug kan vinden, vind ik een oordeel in zich hebben.

Oordelen
Denk ik bijvoorbeeld aan de termen: verzorgende versus de niet-verzorgende ouder.
Dan komen er gelijk een aantal vragen bij mij op.
Zoals: als een ouder die de dagelijkse zorg voor een kind heeft, de relatie met de andere ouder frustreert, wie is dan de verzorgende ouder?
En, is een ouder waar het kind niet woont ook perse de niet-verzorgende ouder.
Een ander voorbeeld is de manipulerende ouder versus de liefhebbende of verstoten ouder.
Hoe is het voor een kind om (later) in formele stukken iets te lezen over zijn/haar manipulerende ouder?
En een andere belangrijke vraag is volgens mij de vraag wie stelt dat vaststelt.

Zelf vind ik het belangrijk om zonder oordeel mee te kijken met een kind, tijdens en na een echtscheidingssituatie.

Of eigenlijk vind ik dit van belang in elke opvoedsituatie.
Er zijn tenslotte ook voorbeelden te over van kinderen die het zo slecht hebben gehad bij hun ouders dat ze de relatie met een van beide ouders, of beide ouders hebben verbroken.
En ook dit zie ik aan een keuze die een kind mag of zelfs moet maken.

Want wie ben ik om te bepalen dat een kind relatie moet onderhouden met een ouder die het ernstig heeft mishandeld?
Of wie ben ik om te bepalen dat een kind geen relatie moet onderhouden met een ouder die het ernstig heeft mishandeld?
Mijn werk bestaat niet uit (ver)oordelen, maar uit inleven en meedenken.
En zo redenerend is het niet aan mij, als professional, om te bepalen hoe een kind de relatie met de ouders wil vormgeven.
Daar wil ik natuurlijk wel aan toevoegen, dat ik het ook niet aan ouders vind.
Dat houdt in dat een ouder na een scheiding wel van een partner kan scheiden, maar niet van de andere ouder.
Die blijft ouder, die keuze is al eerder gemaakt.
Wat mijn werk betreft met professionals en betrokkenen ouderverstoting blijf ik vooralsnog trouw aan de termen die ik vind passen.
Tot er een universele term wordt gevonden voor het verschijnsel dat kinderen beschadigd. Dan voeg ik mij graag en gebruik die erkende term.
Even zo graag laat ik termen als binnen-ouder en de buiten-ouder vallen.
Het liefst omdat dit beeld niet meer nodig is.
Maar een goede tweede vind ik als er overeenstemming is over de naamgeving die aansluit bij de rol, positie en het gedrag van de ouder.

Erna Janssen
www.defamilieacademie.nl
info@defamilieacademie.nl
0617445612

Gratis downloads:

Blog januari 2018 Termen ouderverstoting

Elke school heeft een aantal plichten naar ouders met of zonder gezag

 


Een reactie plaatsen

Blog 1 eindproduct training ervaringsdeskundige ouderverstoting

logodefamilieacademievoorblad
Ter afronding van de training ervaringsdeskundige ouderverstoting schrijft elke deelnemer een blog. Hieruit blijkt dat de ouder geleerd heeft het eigen verhaal op een herkenbare manier te delen. Het kenmerk van de ervaringsdeskundige bij de FamilieAcademie is dat de ouder kennis heeft van ouderverstoting, signalen kan benoemen, zicht heeft op het eigen levensverhaal en met enige afstand kan kijken naar de eigen situatie.
Deze vader is hier bijzonder goed in geslaagd.
De ervaringsdeskundigen worden niet opgeleid tot hulpverleners, maar het zijn ouders die zich inzetten om ouderverstoting uit de wereld te helpen.

Blog van een vader die zijn kinderen niet meer ziet  en als ervaringsdeskundige is opgeleid bij de FamilieAcademie.
Deze vader zet zich in binnen de cliëntenraad van Jeugdzorg.

“Ik wil graag een rimpel in de vijver Nederland veroorzaken met mijn kennis en ervaring over ouderverstoting.”

Ouderverstoting
Toen mij werd gevraagd om een blog te schrijven over ouderverstoting heb ik daar wel even over moeten nadenken, het eerste wat bij me opkwam was: “Ik kan er helemaal geen leuk verhaal over vertellen, wat heeft dat voor zin”?
Een aantal weken later heb ik met er toch maar aan gewaagd.
Waarom? Voor alle slachtoffers van ouderverstoting.
Maar ook om de bekendheid en kennis onder hulpverleners te verspreiden. Daar kan ik wel over schrijven maar een leuk verhaal ervan maken, dat is me niet gelukt.

Ik ben de laatste 7 jaar in verschillende fasen het contact met mijn 3 kinderen kwijt geraakt door ouderverstoting.
Ondanks mijn ouderlijk gezag en diverse beschikkingen van de rechtbank.
Ik heb tijdens die periode menig hulpverlener gesproken en hen vaak (tevergeefs) ook aangesproken op hun verantwoordelijkheid naar onze kinderen toe.
Gevraagd of ze weten hoe loyaliteiten bij kinderen werken en waarom het schadelijk is voor een kind om de andere ouder uit te gummen.

De rode draad in mijn verhaal (en ik ben de enige ouder niet) is, dat wat je ook doet om contact te houden met je kinderen, als je ex niet mee werkt en alle ruimte krijgt van GGD, Jeugdbescherming en rechters, zoals in mijn geval, de zaak dan uitdraait op het verlies van je kinderen.

Een veel gehoorde kreet voor ouders in mijn positie is: “het kind wil niet naar je/u toe”. En dus komt een kind (een tijdje) niet meer. Zonder dat hier een goede reden voor is.
Het kind “wil namelijk niet.”

Op de logische weder vraag: “Hoe werkt dat als een kind niet naar school wil of naar de tandarts?”, krijg je te horen: “Ja daar moet het kind natuurlijk gewoon heen.”
Blijkbaar vinden wij de wettelijke leerplicht en controle bij de tandarts belangrijker dan wettelijke rechten en plichten van kinderen in de gezonde omgang met beide ouders.

Als verstoten ouder blijf je alleen achter.
Voor jou geen steun, voor je kind geen steun om het contact met jou te leren herstellen.

In eerste instantie blijf je hoop houden op een sms-je.
En hoop je door te gaan kijken bij de voetbalwedstrijd van je kind op een beetje contact of minimaal een glimp van je kind.

Uiteindelijk word je daar ook weggestuurd en blijft er een gevoel over of een dierbare is overleden.
Alleen kun je het verlies van een kind niet afsluiten met een begrafenis kun je na de rouw verwerking uiteindelijk verder met je leven.
Bij ouderverstoting is er wel verlies, maar geen afsluiting.
De pijn in je buik, het onbehagen en het maar om je hen blijven kijken met de hoop om je kind ergens te zien, blijft.

Kun je dan helemaal niets doen als ouder?
Achteraf denk ik van wel. Ik had dit graag eerder gehoord.
Zo had ik:
*
Gewoon naar sportwedstrijden van mijn kind kunnen blijven gaan.
* Kaartjes kunnen blijven sturen met verjaardag en kerst, Valentijn enz.
* Cadeautje kunnen afgeven met de verjaardag op hun school.
* Met school in contact kunnen blijven, door gewoon naar het 10 minuten gesprek te gaan.
* Boete beding bij rechter aan moeten laten vragen, bij niet nakomen omgang.
* Een deskundige ouderverstoting mee naar rechtbank moeten nemen.

Onwetendheid van professionals.
De onwetendheid van allerlei hulpverleners over ouderverstoting werd voor mij een steeds grotere irritatie.
Het niet herkennen van ouderverstoting, met de bijbehorende manipulaties van zowel kinderen, van de andere ouder, door in mijn geval door de hulpverleners, mentoren van school maar ook rechters.
Maar ook de dood doener die wordt gepapegaaid “het (gemanipuleerde) kind wil niet” dus laten we het zoals het is.
De irritatie leidde bij mij tijdens de Divorce challenge tot een stevige discussie met een rechter die een voordracht hield over vechtscheiding en meldde niet te kunnen voorkomen dat iemand 25 zaken aanspant tegen zijn ex.
Hoezo “je kunt ook in het familierecht als rechter de proceskosten verhalen”.

Hierna werd ik aangesproken door 2 dames die mij verwezen naar Erna Janssen van
de FamilieAcademie
met de mededeling: “Het wordt tijd dat je voor jezelf gaat zorgen.”

Voor mezelf zorgen?????

Het telefonische kennismakingsgesprek kan ik me nog goed herinneren.
Ik was net verstoten door mijn dochter.
Ze wilde niet meer komen, ik mocht niet meer bij voetbal komen kijken en ik mocht geen App’jes meer sturen.

Erna haar reactie was: “ je laat je toch niet wegsturen, blijf contact houden met je dochter.”

Voorlichting ouderverstoting als taak.
Ik heb vervolgens bij Erna een opleiding gedaan “ervaringsdeskundige ouderverstoting”.
Want de ervaring met ouderverstoting maakt je nog geen deskundige.
Ik heb veel geleerd over het fenomeen ouderverstoting en de bijbehorende gedragingen van kinderen maar van ook de verstotende ouder

Dit heeft mij er toe gebracht om alle negatieve energie die het me kost om te zetten in iets positiefs.
Door zoveel mogelijk onder hulpverleners kennis te verspreiden over ouderverstoting
Ik ben begonnen bij gemeente om mensen te benaderen.
Zij kopen veel zorg in en kunnen bij het inkopen van diensten bij hun ketenpartners eisen stellen.
Door mijn open en kritische houding ben ik in door de Jeugdbescherming gevraagd in de cliëntenraad plaats te nemen.
Ook daar ben ik met een zeer enthousiaste medewerker nu aan het kijken hoe zij meer kennis in huis kunnen halen over ouderverstoting en de bijbehorende manipulaties.
Ik wil graag een rimpel in de vijver Nederland veroorzaken met mijn kennis en ervaring over ouderverstoting.
Niet meer voor mijn kinderen daar is het te laat voor, maar voor een percentage van al die kinderen en kinderen van kinderen die nog komen hiervoor te behoeden.

Contactgegevens zijn op te vragen via info@defamilieacademie.nl
Download hier de Gratis folder ouderverstoting en 6 tips voor de professional

 

 


Een reactie plaatsen

Ouderverstoting. Middelen voor nader praktijkgericht onderzoek naar verheldering van een collectieve blinde vlek

Samen met Sietske Dijkstra van Bureau Dijkstra schreef ik voor de Week tegen kindermishandeling een blog over ouderverstoting. Wij doen een oproep om deze blinde vlek grondiger en vakinhoudelijk te onderzoeken en in een eerder stadium te herkennen, lees hier 

de blinde vlek van ouderverstoting

 


Een reactie plaatsen

Een kind is niet gediend bij het buitensluiten van één ouder


logodefamilieacademievoorblad

Een kind is niet gediend bij het buitensluiten van 1 ouder ©ernajanssen deFamilieAcademie

“Sinds derig jaar werk ik als systemisch maatschappelijk werker met gezinnen waar kindermishandeling voorkomt.
Kindermishandeling in elke vorm is schadelijk voor de ontwikkeling van een kind, daar zijn we het allemaal over eens. Professionals, ouders én kinderen.

De definitie van kindermishandeling is de afgelopen jaren bijgesteld, verruimd en geherdefinieerd. Ik pleit ervoor ouderverstoting te benaderen als kindermishandeling en te zien als schadelijk voor de ontwikkeling van een kind.

Van ouderverstoting is sprake als een kind een ouder, waarmee het voorheen een goede relatie had, zonder goede reden ineens niet meer wil zien. Bijvoorbeeld tijdens of na een (echt)scheiding.
Na een scheiding verandert er voor een kind veel in de leefomstandigheden. Vaak woont het kind niet meer bij beide ouders, waardoor de afstand vergroot tussen kind, ouder en familie. Soms wil een kind tijdens deze overgangsfase een van de ouders minder of even niet zien.
Deze milde vorm van ouderverstoting is van korte duur en wordt verholpen door goede afspraken tussen ouders. De mediator, (kinder) coach, school en hulpverlener kunnen hier alert zijn op vroeg signalen van dreigende ouderverstoting.

Als ouders samen geen goede afspraken kunnen maken over opvoeding en contact, dan wordt de kans dat een kind vervreemd raakt van een van de ouders groter. Bij de matige vorm van ouderverstoting vergroot één ouder de afstand tussen een kind en de andere ouder.
De signalen hiervan dienen zo snel mogelijk te worden herkend door de professionals die betrokken zijn bij elk kind. Denk hierbij aan de school, intern begeleider, huisarts, rechter..

Soms wordt de afstand tussen kind en ouder zodanig vergroot dat het kind zichzelf van de ouder afwendt; de ouder verstoot. Dit is de ernstige vorm van ouderverstoting, waarbij de band tussen een kind en ouder en de ontwikkeling van een kind ernstig worden verstoort door één ouder, die dit al dan niet bewust doet.
Hier hebben beide ouders hulp nodig om te leren omgaan met de opvoeding en ontwikkeling van hun kind. Het kind verdient hier in elk geval begeleiding bij het ontwikkelen van autonomie.

Bij elke vorm van ouderverstoting vergroot één ouder de afstand tussen het kind en de andere ouder. Soms vanuit een positieve intentie om voor hun kind op te komen: ‘de andere ouder is vervelend/slecht/zorgt slecht voor mijn kind’. Echter, dit is niet de manier. Beide ouders zijn al ouder, dit verandert niet meer door een scheiding.
Van ouders mag verwacht worden dat ze de pedagogische vaardigheden bezitten om hun kind te leren omgaan met beide ouders na de scheiding. Waar ouders deze vaardigheden niet bezitten, is het noodzaak hulp in te roepen. Van hulpverleners mag je verwachten dat ze beide ouders steunen en helpen om te leren gaan met het blijvende ouderschap na de scheiding.
Een kind is niet gediend bij het buitensluiten van één ouder. Een kind verdient hulp bij het leren omgaan met een scheiding, rouw, loyaliteiten en het relatie onderhouden met beide ouders. Dit zijn pittige thema’s en hulp is op zijn plaats.

Helaas komt het ook voor dat er geen positieve intentie ten grondslag ligt aan het vergroten van de afstand tussen kind en ouder.
Dan staat het eigenbelang van één ouder op de voorgrond.
Dat kan gemakzucht zijn: ‘als ik de enige ouder ben hoef ik niet te overleggen over de opvoeding’, ‘iedereen mag weten hoe vervelend mijn ex is’, of egoïsme: ‘de andere ouder is maar lastig, ik heb geen behoefte aan pottenkijkers‘, ‘ik ben de betere ouder’.
In deze gevallen zie je dat één ouder bewust buitengesloten wordt. De ouder die op eigen initiatief tot de binnen cirkel van het kind gaat behoren, beloont het kind als het afstand neemt van de ouder die buitengehouden dient te worden. De omgeving werkt hier vaak aan mee door niet meer (of slecht) te praten over de buitengesloten ouder.
Of door slechts één ouder te informeren over de schoolresultaten, huisartsbezoek of het gesprek met een coach. Niet het kind kiest dan hoe het de relatie met de beide ouders vorm wil geven na de scheiding, maar een (binnen)ouder kiest vóór het kind. Het systeem corrigeert hier niet (voldoende) in.
De hechting van een kind aan de (buitengehouden) ouder wordt dan ondergeschikt gemaakt aan de eigen belangen van één ouder. En hechtingsproblematiek is schadelijk voor de ontwikkeling van een kind. Het kind ‘moet’ dan één ouder afwijzen, om de andere ouder te kunnen behouden. Het probeert op deze manier aan de pijn van rouw en het loyaliteitsconflict te ontkomen.
Hoe komt het dat wij het één ouder toestaan het kind in de binnencirkel te trekken en de andere ouder buiten te sluiten? Waarom staan wij toe dat een kind kiest voor contact met slechts één ouder als daar geen (feitelijk, bewijsbare) reden voor is?
Wat is er voor nodig om kinderen te leren omgaan met beide ouders, als die niet goed met elkaar omgaan? Een ex-ouder bestaat immers niet. Is het niet per definitie kindermishandeling als vóór een kind beslist wordt dat een relatie met beide ouders niet nodig is? En betekent een (loyaliteits-) conflict vermijden eigenlijk wel dat een (loyaliteits-) conflict verdwijnt?
Op die vragen geven en zoeken wij antwoorden binnen de FamilieAcademie.”

De training ouderverstoting voor professionals start op 1 februari 2019
Download hier de folder training februari 2019.


Link blog Mary Sjabbens: http://www.marysjabbens.nl/blog/een-kind-is-niet-gediend-bij-het-buitensluiten-van-een-ouder/